้าไม่มีประโยชน์อะไร”เฉินเสียนขมวดคิ้วและมองเขาอย่างแน่วแน่กล่าวว่า “ถ้าท่านยังมีชีวิตอยู่ต้องมีเหตุผลที่ท่านจะมีชีวิตอยู่ มีคนไร้ประโยชน์มากมายในโลกนี้ พวกเขาไม่ควรถนอมร่างกายหรือ ทุกคนควรตายหรือ?”ฉินหรูเหลียงยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “ข้าไม่สามารถเป็นแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่ของต้าฉู่ได้และข้าก็ไม่สามารถควบม้าในสนามรบได้อีกต่อไป ข้าไม่สามารถจับดาบของข้าได้แน่น บางทีสิ่งเดียวที่ข้าทำได้คือ มีชีวิต พยายามปกป้องท่าน”เขากล่าวว่า “มีทั้งชื่อเสียงและโชคลาภ แต่เบาหวิวหายวับไปในพริบตา”เฉินเสียนกล่าวว่า “ดีที่ท่านคิดแบบนี้ ข้าไม่ต้องการการปกป้องจากท่าน ข้าหวังว่าท่านจะสามารถป้องกันตัวเองได้”เฉินเสียนลุกขึ้นวางชาม ฉินหรูเหลียงจับข้อมือของเฉินเสียนอย่างรวดเร็วเขาขยับเบา ๆ ไม่แรงมาก เฉินเสียนเพียงแค่ใช้แรงดิ้นเล็กน้อย ก็สามารถหลุดพ้นได้แต่เธอฟังฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “เฉินเสียน ช่วงนี้ข้าคิดมาเยอะมาก และข้าก็คิดได้แล้ว”“นั่นควรจะเป็นสิ่งที่ดี ตราบใดที่ท่านคิดได้”587
ฉินหรูเหลียงกล่าวด้วยเสียงแหบ “แม้ตอนนี้ ข้าก็ยังหวังว่าจะช่วยท่านได้ แต่ข้ารู้ว่ายิ่งข้าทำเช่นนี้ ท่านจะยิ่งห่างจากข้ามากขึ้นเท่านั้นเฉินเสียน ข้าจะไม่รบกวนท่านอีกต่อไป และข้าจะไม่จำกัดใช้คำว่าสามีภรรยามาพันธนาการท่าน เรื่องเป็นสามีภรรยาของท่านและข้า ในตอนแรกข้าไม่ได้จริงจัง ตอนนี้ท่านละเลย คิดให้ดีๆ ไม่ผิดที่ท่านหรอก เป็นความผิดข้าเอง”ฉิ
