รดิเพียงแต่ยามนั้นเธอแค่แสดงละครฉากหนึ่งเท่านั้น ส่วนการกระทำครั้งนี้กลับเป็นความตั้งใจอย่างแท้จริงพอป้อนยาเสร็จ เฉินเสียนหันหน้ากลับไปมองก็ไม่เห็นฉินหรูเหลียงเสียแล้วซูเจ๋อเอ่ยลากเสียงยาว “ยามที่ท่านถามข้าว่ายาขมหรือไม่ เขาก็ออกไปแล้ว”ต่อมาฉินหรูเหลียงก็ยื่นขอเรียกร้องให้จักรพรรดิเย่เหลียงย้ายซูเจ๋อไปรักษากายที่เรือนอื่นมีผู้ชายเพิ่มขึ้นมาในเรือนอีกคน มันส่งผลต่อการใช้ชีวิตของเขากับเฉินเสียนแบบสถานะสามีภรรยายิ่งนักซึ่งเดิมทีก็ไม่ได้เป็นเรื่องยากอะไร เพราะในราชนิเวศน์มีเรือนมากมายอยู่แล้ว ทว่าประเด็นสำคัญคือเฉินเสียนจะยินยอมปลูกต้นรักกับเขาให้งอกเงยหรือไม่จักรพรรดิเย่เหลียงก็ดูออกว่าเฉินเสียนมีใจต่อซูเจ๋อ ซึ่งไม่ใช่สามีอย่างฉินหรูเหลียงดังนั้นจักรพรรดิเย่เหลียงจึงส่งคนมาซักถามความคิดเห็นของเฉินเสียน551
เฉินเสียนตอบอย่างสุขุมว่า “ท่านทูตไปเรือนไหน ข้าก็จะตามไปด้วย สำหรับเรื่องใครอยากมาปลูกต้นรักกับแม่ทัพฉิน ข้ายินดีเป็นอย่างยิ่ง”เห็นทีรักสามเศร้าจะชุลมุนซับซ้อนน่าดูฉินหรูเหลียงเห็นเฉินเสียนยืนกรานเช่นนั้น เขาไม่อยากให้เธอกับซูเจ๋อไปอยู่เรือนอื่นโดยลำพัง และทิ้งตนอยู่ต่อคนเดียว ดังนั้นจึงได้ล้มเลิกความตั้งใจในที่สุดคนในราชวังกลับกันหมดแล้ว ภายในเรือนจึงกลับมาเงียบสงบอีกครั้งเฉินเสียนมองฉินหรูเหลียนแวบหนึ่ง พลางกล่าวอย่างเยือกเย็นสุขุม “ข้าไม่ชอบท่าน พวกเราเลิกกันแต่โดยดีเถอะ?ท่านจะรั
