านมา”เฉินเสียนที่ปิดประตูห้องนอนอย่างสนิท ไม่ได้ตอบอะไรสักคำต่อมาเขาก็ไม่ได้ตอแยต่อคิมหันตฤดูนี้ไม่มีนํ้าหยดลงมาสักเม็ด ทว่าฟ้ากลับมืดครึ้มอีกหลายวัน ซึ่งไม่รู้ว่าจะมีแววฝนตกหรือไม่ตลอดหลายวันที่ผ่านมาท้องฟ้าปกคลุมไปด้วยสีเทา คล้ายกับสามารถร่วงโรยมาครอบใบหน้าได้ทุกเมื่อ553
ร่างกายซูเจ๋อค่อยๆดีขึ้นทุกวัน ถึงแม้ต้องพักผ่อนติดเตียงตลอดเวลา แต่เขาก็สามารถพิงหัวเตียงแล้วอ่านตำราได้แล้วซึ่งถือว่าเป็นวันที่เขาได้พักผ่อนหย่อนใจ จากที่ต้องวางเล่ห์กลจนเคยชินโดยมีเฉินเสียนเป็นผู้ยืมตำราจากองค์จักรพรรดิเย่เหลียงมาให้เขาอ่านเธอไม่รู้ว่าซูเจ๋อสนใจอ่านด้านไหน ทว่าหอตำราในราชนิเวศน์ที่มีอยู่ทั้งหมดเธอก็สับเปลี่ยนมาให้ซูเจ๋ออ่านจบแล้วคืนกลับทั้งหมดยามว่างเฉินเสียนก็จะนั่งอ่านตำรากับซูเจ๋อด้วยกันซูเจ๋อพลิกแผ่นกระดาษที่สีซีดจาง พลางถามว่า “สถานการณ์ทางต้าฉู่เป็นอย่างไรบ้าง?”เฉินเสียนขานตอบ “รู้เรื่องที่พวกเราถูกลอบสังหารและรู้ว่าปลอดภัยดี ดังนั้นจึงไม่ได้ทำอะไร”ซูเจ๋อดีดนิ้วบนตำรา คิดดูแล้วก็เอ่ยขึ้นมาว่า “เขตชายแดนอยู่ห่างไกล ได้รับข่าวสารไม่ทั่วถึง หากต้าฉู่ส่งข่าวปลอมว่าท่านสิ้นชีพให้แก่เป่ยเซี่ยและร่วมเป็นพันธมิตรกับเป่ยเซี่ยเพื่อโจมตีเย่เหลียงคงจะย่◌ุงยากมากขึ้น”เฉินเสียนเงยหน้ามองเขา “ท่านมั่นใจมากเลยหรือว่าต้าฉู่เป็นผู้ลงมือ?”ซูเจ๋อเอ่ยเสียงเรียบ “เย่เหลียงพึ่งเป็นพันธมิตรกับพวกเรา ไม่มีทางลงม
