ลับไปยังพระราชวังภายในราชนิเวศน์มีหมอหลวงอยู่และจะช่วยรักษาเขาได้อย่างเต็มที่เฉินเสียนกลับไปยังราชนิเวศน์ซึ่งเธอเพิ่งจากไปเมื่อตอนเช้าอีกครั้งในขณะที่ยังอยู่ในอาการมึนงงเธอได้รับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย มีรอยถลอกที่เห็นได้ชัดบนแขนและข้อต่อนิ้วนอกจากนี้ยังมีบาดแผลจากคมดาบอีกเล็กน้อย หลังจากล้างทำความสะอาดแผลเสร็จแล้ว นางกำนัลก็นำยาชั้นดีเข้ามาให้เธอเธอสะบัดตัวหนีจากนางกำนัลและเดินโซซัดโซเซออกไปข้างนอก เธอคว้าตัวใครคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ แล้วถามว่า “ซูเจ๋ออยู่ไหน”คนที่เธอคว้าตัวไว้นั้นไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นองค์ชายหกที่เคยเจอกันเมื่อสองวันก่อนองค์ชายหกแอบประหลาดใจเมื่อเผชิญหน้ากับแววตาที่แทบจะกินเลือดกินเนื้อของเฉินเสียน เขายกนิ้วชี้ไปทางหนึ่งช้าๆจากนั้นเฉินเสียนก็ปล่อยเขาและวิ่งไปทางนั้นอย่างคนอกสั่นขวัญหาย502
องค์ชายหกหันกลับไปมองแผ่นหลังของเธอ ช่างดูแตกต่างจากความใสซื่อไร้เดียงสาก่อนหน้านั้นเหลือเกิน ทว่ากลับเผยให้เห็นอารมณ์บางอย่างที่น่าสนใจองค์หญิงจิ้งเสียนผู้นี้ดูเหมือนจะห่วงใยทูตแห่งต้าฉู่ที่มาพร้อมกับเธอมากเกินไปหน่อยซูเจ๋อยังคงอาศัยอยู่ในเรือนหลังเดิม ซึ่งในขณะนี้มีหมอหลวงอยู่รายล้อมรอบตัวเขาเฉินเสียนยืนอยู่ที่ประตูหน้าห้องราวกับคนที่ถูกสูบเรี่ยวแรงไปจนหมดเมื่อเห็นร่างของชายหนุ่มซึ่งนอนอยู่บนเตียงด้วยใบหน้าที่ขาวซีดไร้สีเลือดท่ามกลางผู้คนมากมาย เธอก็แทบหมดความกล้าที่ก้าวเข้าไปดวงตาขอ
