วเองมี แม้ว่าจะเป็นความพยายามเฮือกสุดท้าย ก็จะต้องร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่เขาให้ได้ความรู้สึกแบบนี้ มันดีกว่าความรู้สึกที่เห็นซูเจ๋อต้องต่อสู้เพียงลำพังเพื่อปกป้องเธอถึงแม้จะลดบาดแผลของเขาได้เพียงน้อยนิด และถึงแม้เลือดของตัวเธอเองจะไหลเยอะขึ้นกว่าหน่อย มันก็คุ้มค่าแล้วมือของเฉินเสียนตอนนี้ชาไปหมด เลือดสดๆ ไหลย้อมมือของเธอจนกลายเป็นสีแดง เธอแทบจะไม่มีแรงขยับเคลื่อนไหวเธออยากให้คนพวกนี้ตายไปเสีย ให้หมด เพราะจะต้องตายให้หมดเท่านั้นเธอและซูเจ๋อจึงจะรอดได้นัยน์ตาขาวดำแบ่งแยกชัดเจนคู่นั้น ระเหยไอเย็นยะเยือกที่เต็มไปด้วยจิตสังหารมองนักฆ่าที่ล้มลงไปทีละคน ซูเจ๋อและเฉินเสียนยังคงยืนอยู่ไม่ได้ล้มลงสุดท้ายนักฆ่าไม่สามารถจะฝ่าเข้ามาได้และถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป นักฆ่าจะไม่สามารถลุล่วงภารกิจได้484
ในขณะที่นักฆ่ากับซูเจ๋อและเฉินเสียนกำลังต่อสู้กันอย่างนัวเนีย นักฆ่าคนหนึ่งฉวยโอกาสในขณะที่พวกเขาไม่ทันได้สังเกต แอบถอยออกมาเขามองสังเกตตำแหน่งที่ซูเจ๋อและเฉินเสียนยืนอยู่ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองไปยังหินผุกร่อนบนไหล่เขานั่น เมื่อเล็งจุดได้แล้วก็ใช้วิชาตัวเบาดีดตัวขึ้น พุ่งทะยานไปยังทิศทางไหล่เขาพอดีกับซูเจ๋อและเฉินเสียนแยกตัวกันและไม่ทันได้สังเกต นักฆ่าคนนั้นก็เตะก้อนหินบนไหล่เขาอย่างเต็มแรงทันใดนั้น ดินฝุ่นก็ฟุ้งกระจายเต็มอากาศหินผุกร่อนที่โดนแดนลมฝนเป็นเวลานาน จนแทบเกือบจะเป็นรูปเป็นร่างนั่นสั่นคลอนเข