นป่าที่สั่นไหวเป็นบางครั้งบางคราวมีหมอกเบาบางลอยตัวอยู่ในอากาศ เห็นเพียงภาพที่มัวหมองและไม่ชัดเจนอยู่ตรงหน้า ที่ปรากฏและหายไปสลับกันไปมาเพียงแต่ว่าในขณะที่ยังเดินทางไม่ถึงตีนเขา และพึ่งเดินทางได้แค่ประมาณครึ่งทางเท่านั้น ก็ได้เจอเข้ากับเหล่าทหารของอาณาจักรเย่เหลียงหนึ่งกองที่กำลังเดินขึ้นเขามาเหล่าทหารของอาณาจักรเย่เหลียงเดินมาถึงข้างหน้า พร้อมกับรายงานว่าได้รับคำสั่งจากท่านแม่ทัพใหญ่ ให้ขึ้นเขามาเพื่อรับองค์หญิงแห่งต้าฉู่และท่านทูตลงเขาโดยเฉพาะจู่ๆ เฉินเสียนก็เกิดความสงสัยขึ้นในใจ ให้รออยู่ที่ตีนเขาไม่ใช่หรือ?และยิ่งไปกว่านั้นเฉินเสียนเองก็เคยได้เห็นการทำงานของท่านแม่ทัพใหญ่เย่เหลียง เขาทั้งละเอียดและรอบคอบเป็นอย่างมาก หลายวันก่อนนั้น ยังเป็นเขาเองที่เป็นคนส่งเฉินเสียนและซูเจ๋อขึ้นเขาไปที่ราชนิเวศน์กับมือและถึงแม้ว่าแม่ทัพใหญ่จะไม่ว่าง อย่างน้อยก็ควรจะมีหัวหน้าทหารที่พอรู้เรื่องหน่อยมานำกองถึงจะถูกเมื่อคิดแบบนี้แล้ว ในใจของเฉินเสียนจู่ๆ ก็เกิดความระแวดระวังขึ้นมา475
เทือกเขากว้างใหญ่ขนาดนี้ ถึงแม้จะมีทหารคุ้มกันจะแน่นหนาและเก่งกาจแต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงข้อบกพร่องได้ อาจจะมีกาฝากแฝงตัวเข้ามาในนี้ก็เป็นได้ถึงแม้ความเป็นไปได้อาจจะน้อยมาก แต่ก็ไม่ควรปล่อยปละละเลยประสาทสัมผัสและไหวพริบของซูเจ๋อนั้นไวกว่าเฉินเสียนมาก จู่ๆ เขาก็ดึงตัวเฉินเสียนให้มาหลบอยู่ด้านหลังของเขาส่วนฉินหรูเหลียงถึงแม
