บคิ้วที่ขมวดของเธอให้คลายต่อเหมือนอย่างไม่มีอะไรเกิดขึ้นฉินหรูเหลียงยังคงพูดต่อ “นางเป็นภรรยาของข้า”ซูเจ๋อตอบกลับด้วยนํ้าเสียงที่นุ่มนวลว่า “เมื่อก่อนท่านไม่เคยยกย่องนางให้เป็นภรรยาของท่าน ต่อจากนี้จะไม่มีความโชคดีอีกแล้ว ถ้าหากเธอเคยได้รับการปฏิบัติที่ดีจากท่าน จะเป็นแบบตอนนี้ได้อย่างไรกัน ”434
ซูเจ๋อพูด “เมื่อก่อนเป็นข้าที่มอบนางให้ไปอยู่ข้างกายท่าน ข้าก็ควรพานางเดินออกไป บนโลกนี้ คนที่ไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นสามีของนางได้ นั่นคือเจ้า”ฉินหรูเหลียงรู้สึกกลัดกลุ้มใจเป็นอย่างมากถ้ารู้ว่าเขาจะติดอยู่ในนั้น ยังจะทำร้ายเธอแบบตอนแรกหรือไม่？เวลาที่เขาได้ครอบครองนั้นไม่เคยได้ทะนุถนอมและเห็นคุณค่าของนางเลยรอจนกระทั่งเวลาที่เขาค้นพบว่ามีผู้หญิงแบบนี้อยู่ในครอบครอง เขากลับเสียเธอไปแล้วไม่รู้ว่าเป็นเพราะเวทมนตร์ภายใต้นิ้วของซูเจ๋อเป็นเหตุ ทำให้คิ้วของเฉินเสียนไม่ขมวดเข้าหากันแล้วพริบตาเดียว เธอพบว่าตัวเองได้เข้าไปอยู่ในห้องเรียน กำลังนั่งอ่านออกเสียงกับทุกคนอยู่จากนั้น มีเด็กหญิงคนหนึ่งดวงตาใสแจ๋วเป็นประกายเดินเข้ามาตรงหน้าเธออย่างประหม่า ทำความเคารพเธอด้วยมารยาทที่นุ่มนวล ใช้เสียงเด็กที่อ่อนนุ่มพูดกับเธอว่า “องค์หญิง ข้าชื่อหลิ่วเชียนเสวี่ย”เฉินเสียนกึ่งหลับกึ่งตื่นเฉินเสียนเกือบจะรู้สึกตัว ความฝันก็เกิดขึ้นกลับมาใหม่เธอกับเด็กชายมองหน้ากันด้วยสายตาที่เย็นชา ทะเลาะกันอย่างเสียงดังเธอที่ดื้นรั
