หลียงจับได้ และยิ่งไม่มีทางเป็นเชลยศึกของเย่เหลียง”จ้าวเทียนฉีกล่าวอย่างเกลียดชังว่า “แม่ทัพอย่างข้าหากไม่ใช่ว่าถูกเย่เหลียงดักซุ่มโจมตี จะเป็นเช่นนี้ได้อย่างไรกัน ！สรุปว่าผู้ใดแพร่งพรายข่าว กลับไปแม่ทัพอย่างข้าจะต้องตรวจสอบจนความจริงปรากฏ ！”เฉินเสียนขมวดคิ้วแล้วกล่าวว่า“รองแม่ทัพเหล่านั้นของท่านถูกตัดศีรษะแล้วแขวนอยู่ที่กำแพงเมือง ตอนที่ข้าเดินผ่านทางเดินล่างนับๆดูแล้ว ไม่มากและก็ไม่น้อยนะ”ดวงตาของจ้าวเทียนฉีแดงกํ่าเฉินเสียนกล่าวอีกว่า“แต่เย่เหลียงไว้ชีวิตท่าน ท่านก็ควรจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเย่เหลียงจับท่านแม่ทัพของต้าฉู่สองท่านไว้ ตอนที่เจรจาสันติภาพจะยิ่งเพิ่มความมั่นใจ เพราะว่ามีท่านเป็นแต้มต่อ ตอนนี้พวกเขาต้องการเจ็ดคูเมืองของต้าฉู่เลยนะ”“ความคิดเพ้อฝันที่ไม่เป็นจริงหรอกนะ！”เฉินเสียนถามว่า “เช่นนั้นตามที่แม่ทัพจ้าวมอง เรื่องนี้ควรจะทำอย่างไร?”415
“แล้วควรจะทำอย่างไร?”จ้าวเทียนฉีกล่าวด้วยท่าทางวางมาดว่า“พวกเจ้าเป็นทูตเจรจาสันติภาพ ไม่ว่าเงื่อนไขใด นั่นล้วนเป็นสิ่งที่พวกเจ้าควรทำ！ข้าคือแม่ทัพใหญ่เจิ้นหนาน หรือว่ายังไม่คุ้มราคาสองเมืองนั้นหรือ?！”เวลาเร่งด่วน คือต้องแลกเขาคืนกลับไป เขาไม่สนใจว่าเย่เหลียงจะพูดเงื่อนไขอะไรเลยรอหลังจากที่เขากลับไป คงจะต้องนำกองทัพใหญ่เหยียบเย่เหลียงให้ราบแล้วแก้แค้นที่ดูถูกเขาในวันนี้！เฉินเสียนกล่าวเสียงเบาว่า“แต่ก่อนหน้านี้แม่ทัพจ้าวพูดว่า โยนศีรษะของ
