องนี้จุดเริ่มต้นครั้งแรกข้าเป็นคนทำ ตอนนี้ควรจะเป็นข้าที่จัดการกับปัญหาด้วย”“เหมือนว่าท่านพูดนั้นมีเหตุนะ”ต่อมาเฉินเสียนจึงเดินผ่านเขาไป มุ่งตรงเข้าไปในห้องขังของจ้าวเทียนฉีจ้าวเทียนฉีถูกโซ่เหล็กพันแขนขาสองข้าง โซ่เหล็กนั้นยื่นลงมาจากผนังด้านบน เขาหลบหนีไม่ได้โดยสิ้นเชิงพอเห็นเฉินเสียนทำราวกับไม่มีอะไรเดินเข้ามา จ้าวเทียนฉีเกลียดชังอย่างรุนแรง เสียงโซ่เหล็กดังครืดคราด แล้วเขาโผเขาหาทันทีน่าเสียดายที่ยังไม่ได้ปราชิดตัวเฉินเสียนเลย เฉินเสียนยกเท้าขึ้นข้างหนึ่งเหยียบบนแผ่นอกของเขากำลังนั้นมากเกินกว่าที่จ้าวเทียนฉีจินตนาการคิดไว้ ไม่คล้ายกับแรงของรอยเท้าที่หญิงคนหนึ่งควรจะมีเลยร่างของจ้าวเทียนฉีถูกกระทุ้งอยู่บนฝาผนังทันที เขาราวกับได้ยินเสียงกระดูกซี่โครงของตัวเองถูกถูกเตะจนขาดหักดังนั้นก็ชี้ขาดแล้วหนึ่งเรื่องจ้าวเทียนฉีเงยหน้าขึ้น กล่าวอย่างตื่นตกใจว่า “ท่านเป็นผู้ตํ่าช้า ที่แท้คาดไม่ถึงเลยว่าจะทำศิลปะการต่อสู้กังฟูได้…..”414
เฉินเสียนกล่าวราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นว่า“ยังไง กำลังนี้ทำให้ท่านไม่สงบสุขใช่หรือไม่?”เธอหัวเราะ แล้วกล่าวขึ้นว่า“เดิมทีข้าอยู่ที่เมืองเสวียนรอท่านได้รับชัยชนะกลับมา แต่ทว่าตอนสุดท้ายคิดไม่ถึงเลยว่าจะมาเจอกันที่นี่ แม่ทัพจ้าว เป็นเชลยศึกของเมืองศัตรูรสชาติเป็นอย่างไรบ้างเล่า?”เธอกล่าวถามว่า“ท่านไม่ใช่พูดว่าตัวเองแข็งแกร่งกว่าฉินหรูเหลียงหรือ? ท่านไม่มีทางถูกเย่เ
