าฉู่ยังสามารถแลกเปลี่ยนคูเมืองได้ ผู้คุมนั้นเฝ้าภาวนาให้รีบรายงานผลแน่นอนว่าเฉินเสียนรู้ ฉินหรูเหลียงไม่เพียงแต่ใจเด็ดเดี่ยว เขายังดื้อรั้นอย่างมากเขาวินิจฉัยคนคนหนึ่งอย่างชัดเจน กำหนดเรื่องหนึ่งอย่างชัดเจน มันยากที่เขาจะสำนึกผิดเสียใจแต่ถึงวันนี้ คนที่เขารัก ผู้ที่เขาจงรักภักดีด้วยสามารถที่จะบำรุงขวัญปลอบใจเขาสักนิดหนึ่งหรือไม่?สักนิดหนึ่งก็ไม่มีเลยเฉินเสียนยกเท้าก้าวเดินเข้าไป เหยียบหญ้าแห้งทีละก้าวๆ ยืนอยู่ข้างกายเขามองจากที่สูงลงไปที่ตํ่าครู่ใหญ่ๆ และหลังจากนั้นคุกเข่าลงอย่างอ้อยอิ่งเธอเอื้อมมือปัดผมยุ่งเหยิงที่อยู่ด้านหน้าเขาออก ปรากฏให้เห็นใบหน้าที่มีคราบเลือดติดบางเบา ยากที่จะดูออกรูปร่างใบหน้าดั้งเดิมถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เฉินเสียนยังสามารถดูออกได้ นี่ก็คือฉินหรูเหลียงริมฝีปากแห้งแตกของเขา ดวงตาสองข้างปิดสนิท407
เฉินเสียนตะโกนกล่าวว่า“ฉินหรูเหลียง ข้าคือเฉินเสียน”ฉินหรูเหลียงราวกับหลับอยู่ ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้แต่ตอนที่เฉินเสียนจะชักมือออก คล้ายกับว่าเขาสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิความอุ่นบนมือของเธอทันที มีความรู้สึกที่คุ้นเคย ด้วยเหตุนี้มือที่มีคราบเลือดกระจายอยู่ทุกที่ได้คว้ามือเธอไว้ทันทีทันใดดวงตาของเขาหลับสนิท แต่ทว่าดึงดันเอามือของเฉินเสียนแปะสัมผัสใบหน้าที่เย็นเฉียบของตัวเอง เสียงแหบพร่าพึมพำว่า“เฉินเสียน……..”เฉินเสียนขมวดคิ้วเธอไม่ชอบความใกล้ชิดอย่างนี้ของฉินหรูเหลียงมาโดย