นตามไปที่ห้องโถงเมื่อมาถึงหน้าห้องโถง ก็ได้พบกับซูเจ๋อที่ประตู ซูเจ๋อก็อาบนํ้าทำความสะอาดแล้วเช่นกัน กลิ่นอายความชุ่มชื้นอยู่บนร่างกายของเขาทั้งสองเข้าไปในห้องโถงด้วยกัน มีเสียงไม้ไผ่แผ่วเบาในห้องโถงจักรพรรดิเย่เหลียงนั่งบนเก้าอี้มังกร ถัดจากพระองค์คือกลุ่มขุนนางของเย่เหลียง ทุกคนกำลังรอให้พวกเขาทั้งสองมา390
เฉินเสียนและซูเจ๋อ ยืนอยู่ในห้องโถงอย่างไม่ถ่อมตัวหรืออ่อนน้อมถ่อมตนและได้พบกับจักรพรรดิเย่เหลียงจักรพรรดิตรัสว่า “แขกผู้มีเกียรติสองท่านมาจากแดนไกล ไม่ต้องเป็นทางการนัก เชิญนั่งลง ในเมื่อมาแล้ว พักค้างคืนหนึ่งคืนและจะไม่สนทนาเรื่องการเมืองคืนนี้ องค์หญิงและท่านทูตเต็มที่เลย”ที่นั่งเฉินเสียนและซูเจ๋ออยู่ใกล้ๆในไม่ช้าการร้องเพลงและการเต้นรำก็เกิดขึ้น และพวกนางกำนัลก็นำเสนอจานที่จัดแสดงด้วยเครื่องเงินทีละชิ้นฉากทั้งหมดเต็มไปด้วยความสุข มีเพียงขุนนางของเย่เหลียงที่จ้องมองพิจารณามาเป็นครั้งคราวนอกจากนี้ยังเป็นงานฉลองรับลมชะล้างฝุ่น คราวนี้มันแตกต่างจากครั้งที่แล้วเมื่อจ้าวเทียนฉีเป็นเจ้าภาพในเมืองเสวียนอาหารท้องถิ่นของเย่เหลียง ปรุงอย่างพิถีพิถัน กลิ่นหอม และรสชาติที่ครบเครื่องในหนึ่งเดียว ซึ่งไม่ด้อยไปกว่าอาหารอื่นๆเลยจักรพรรดิกล่าวว่า “นี่เป็นอาหารพิเศษของเย่เหลียง องค์หญิงจิ้งเสียนสามารถลิ้มรสดูได้”อันที่จริงเฉินเสียนขยับตะเกียบแล้ว กล่าวว่า “โชคดีที่ได้กินมันครั้งสองครั้งก่อนหน
