ูบหน้าอกของซูเจ๋อด้วยมือข้างหนึ่ง และผ้าใต้ฝ่ามือของเธอนั้นนุ่มมากเธอขมวดคิ้วและกระซิบว่า “ท่านมักจะปกปิดหลายสิ่งหลายอย่างมากมายข้ายิ่งอยากรู้ว่า จิตใจของท่านใหญ่แค่ไหน ถึงสามารถเก็บไว้ได้มากเช่นนี้”“ไม่ใหญ่โต ทำได้แค่เก็บคนคนหนึ่ง และสองสามเรื่อง”“ซูเจ๋อ ข้าหิว”จู่ๆ เธอก็ไม่อยากถามแล้ว และไม่อยากรู้ว่าเขาวางแผนจะทำอะไรในวันรุ่งขึ้น รอวันรุ่งขึ้น เห็นจักรพรรดิแห่งเย่เหลียงและฉินหรูเหลียงเป็นเชลย เธออาจจะไม่สามารถกอดเขาแบบนี้ได้อีก“ดื่มนํ้าไหม?”เฉินเสียนยกริมฝีปากกล่าวว่า “แต่ข้าไม่ได้กระหายนํ้า”“แล้วต้องทำยังไงล่ะ ไม่อย่างนั้นข้าจะให้ท่านกัดสักสองคำ”เฉินเสียนไม่เกรงใจ เปิดเสื้อของเขาและกัดเขาสองครั้งซูเจ๋อไม่ได้พูดอะไร มีเพียงแขนของเขาที่โอบเอวเธอแน่นจนร้อนเธอถอยหลัง หายใจโล่งขึ้นเล็กน้อย คางของซูเจ๋อกดตํ่าลงถึงหน้าผากของเธอ377
ลมหายใจของเขารดหน้าผากของเธอราวกับจูบเบาๆ ทำให้มึนเมาเฉินเสียนหลับตาลงแล้วใช้นิ้วไล่ตามคอไปที่ใบหน้าของเขาเธอสัมผัสลูกกระเดือกซึ่งยกขึ้นเล็กน้อย มีสิ่งล่อใจที่ไม่สามารถบรรยายได้อยู่ใต้ปลายนิ้วของเธอยังพบคิ้วและตาของเขา เฉินเสียนหลับตาลง นิ้วของเธอร่างโครงร่างของเขาสลักลึกลงไปในหัวใจของเธอปลายนิ้วค่อย ๆ เลื่อนลงจากหว่างคิ้วและตกลงบนจมูกของซูเจ๋อ ดูเหมือนม่านตาเขาจะสั่นไหว และขนตาของเขากวาดไปทางมือเธอเบา ๆมันจั๊กจี้หลังจากวนไปรอบ ๆ จมูกแล้ว มือของเฉินเสียน ก็แ
