น “ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น?”375
ซูเจ๋อตอบอย่างสงบและนิ่ง “อาจเป็นเพราะหลิ่วเฉียนเฮ้อก่อการร้ายไม่สำเร็จแล้วถูกจับได้น่ะสิ”“ที่แท้ท่านก็จัดการทุกอย่างแล้ว คืนนี้ถึงต้องไปมาเบียดข้าในกระโจม มันเป็นส่วนหนึ่งของแผนของท่านด้วยสินะ”“ข้าอยากจะขอบคุณเขา ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ข้าคงกอดท่านไว้เช่นนี้ไม่ได้ในตอนนี้”ซูเจ๋อ เขาสามารถพูดคำที่ทำให้ใจเต้นได้เสมอเฉินเสียนหลับตาลงและสองมือร่วงลงข้างกายเขา แต่กลับยังไม่รู้ว่าจะวางมันไว้ที่ไหน“อยากให้ข้ากอดท่านไหมซูเจ๋อ” เธอกระซิบเบาๆ“ขึ้นอยู่กับว่าท่านต้องการหรือไม่ ข้าไม่บังคับ”“แล้วท่านต้องการหรือไม่” เฉินเสียนพูดด้วยเสียงแหบแห้ง“ท่านควรถามตัวเองเกี่ยวกับเรื่องนี้ ตัวอย่างเช่นถ้าข้าอยากกอดท่าน ข้าจะกอดท่าน ถ้าท่านต้องการกอดข้า ท่านก็กอดได้เช่นกัน”“ข้าแค่อยากได้ยินท่านพูดว่าคุณต้องการหรือไม่”ริมฝีปากของซูเจ๋อแนบกับหูของเธอและพูดกับเธอว่า “ข้าต้องการสิ”เฉินเสียนหัวเราะเบาๆ ยกริมฝีปาก ยกสองมือขึ้น คล้องรอบเอวของเขาจากนั้นเธอก็พยายามกอดเขาให้ลึกที่สุดเธอเหมือนจะได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้น และเธอก็เหมือนจะได้ยินเสียงของเธอเอง376
“อันที่จริงข้ามีหลายสิ่งที่อยากจะถามท่าน” เฉินเสียนกล่าวพร้อมกับหนุนอยู่ในอ้อมแขนของเขา “เกี่ยวกับชีวิตของข้า ดูเหมือนว่าท่านจะรู้ดีกว่าข้า”“ชีวิตของท่านไม่ใช่ความลับ เพียงแต่ผ่านมานานแล้ว และทุกคนก็ลืมมันไปรวมถึงตัวท่านเองด้วย”เฉินเสียนล
