เย่เหลียง?”“ไม่ใช่คนที่สำคัญอะไร” ซูเจ๋อพูด “สามารถจัดการได้ง่ายๆ”เฉินเสียน:“อย่างไรที่เรียกว่าสามารถจัดการได้ง่ายๆ แน่นอนว่าไว้ชีวิตเขาพาเขากลับเมืองหลวงให้ไปเจอกับน้องสาวเขาหลิ่วเหมยอู่สิ ข้าคิดว่าฉากนั่นต้องเป็นฉากที่ประทับใจอย่างแน่นอน”“ได้” ซูเจ๋อยิ้มแล้วพูด “ยังดื่มนํ้าหรือไม่?”“ดื่มนํ้าก็ดื่มไม่อิ่ม ไม่ดื่มแล้ว”“เช่นนั้น พวกเราดับตะเกียงนอนกันเถอะ”366