ยน：“ข้าเชื่อใจท่าน”ด้านหลังยังมีเฮ่อโยวที่มุทะลุตามมาด้วย：“นี่ พวกเจ้าคิดจะทิ้งข้าหรือ รอข้าด้วย！”“เฮ่อโยว เจ้าไม่จำเป็นต้องฝืนใจ”“น่าขำเสียจริง ข้า ข้าไม่รู้สึกฝืนใจเลยสักนิด！ในฐานะรองท่านทูต ข้าจำเป็นต้องมาเยือนเย่เหลียง ไม่เช่นนั้นคงลือกันได้ว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแต่ข้ากลับวิ่งหนี มันเสียหน้า！”ทั้งสองทัพที่มีทหารแน่นขนัดกำลังตั้งค่ายสู้กัน เหมือนกับว่าโลกกำลังตัดทอนให้กลายเป็นสี่ทิศทั้งสามคนที่เดินเข้าไป รายละเอียดเล็กๆน้อยๆก็ไม่ควรมองข้ามพอถึงหน้าค่ายเย่เหลียง แม่ทัพใหญ่เห็นว่ามีสามคน ก็ชี้เฮ่อโยวที่เกินมาแล้วถาม：“เขาคือผู้ใด?”ซูเจ๋อพูดสั้นๆ：“รองท่านทูต”สุดท้ายแม่ทัพใหญ่เย่เหลียงพูดออกมา：“การเจรจาสงบศึกไม่จำเป็นต้องมีรองท่านทูต ส่งกลับไป”357
เฮ่อโยวคิดไม่ถึงเลยสักนิด เขาพกความมั่นใจนอกเหนือความคาดหมายเช่นความเป็นความตาย เข้ามาในค่ายศัตรูพร้อมกับเฉินเสียนและซูเจ๋อ แต่ไม่ทันได้ไปถึงฐานของเย่เหลียง ก็จะถูกส่งกลับไปแล้ว?เฮ่อโยวไม่พอใจมาก：“พวกเจ้าดูหมิ่นรองท่านทูตกันขนาดนี้เลยหรือ？！”เขายังอยากไปด้วย กลับถูกทหารสองสามนายถือดาบบังคับให้ถอยกลับเฮ่อโยวเรียก：“เฉินเสียน ท่านพาข้าไปด้วยสิ！”เฉินเสียนรู้สึกว่า ให้เฮ่อโยวอยู่ที่ค่ายฉู่อาจจะเป็นเรื่องดี ถ้าหากกลับมาไม่ได้จริงๆ จะได้ไม่ต้องพ่วงเขาเพิ่มอีกคนเฉินเสียนตอบทั้งๆที่ไม่หันกลับ：“กลับไปถ้ามีเวลาก็เรียนรู้กับแม่ทัพโฮ้วครั้งหน้ารอเจ้าล้ม
