ธนูทำอะไรเขาไม่ได้ นับประสาอะไรกับตอนนี้แค่ปฏิกิริยาของเฉินเสียนเร็วว่าที่คิดไว้ เขากระเด็นไปด้านข้างตามแรงผลักของเธอ แล้วย้ายที่ด้วยความคล่องแคล่วลูกธนูนั้นพุ่งตรงมาจากด้านหลังเฉินเสียนมองไปทางซูเจ๋อแล้วถามด้วยความรีบร้อน：“ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”ซูเจ๋อส่ายหน้า ปัดเสื้อผ้าแล้วพูด：“อาเสียนท่านวางใจเถอะ ข้าไม่เป็นไรแผนที่เลวร้ายที่สุดก็คงมีแค่เปิดสงครามแล้ว อย่างมากก็รอสงครามจบแล้วค่อยกลับเมืองหลวง”353
เขาพูดอย่างสบายๆ ราวกับว่ากำลังเดินทางในแผนการท่องเที่ยวเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดออกมาโดยไม่มีอารมณ์ร่วมแต่อย่างใด：“ข้าไม่สนว่าจะต้องให้เย่เหลียงขุดหลุมไปอีกกี่หมื่นคน”นี่สิ ถึงจะเป็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาเฉินเสียนมีเหตุผลที่จะเชื่อ ความสามารถของเขาเหนือกว่าฉินหรูเหลียงแน่นอน ไม่เช่นนั้นฉินหรูเหลียงคงไม่แพ้ให้กับแผนการที่เขาเตรียมไว้การเจรจาสงบศึกของทั้งสองอาณาจักรเป็นเพียงการแลกเปลี่ยนเล็กน้อย ในเมื่อทำให้สำเร็จมิได้ ถ้าต้องเปิดสงคราม สนแค่พ่ายแพ้หรือได้รับชัยชนะ จะไปสนซากกระดูกที่กองเป็นภูเขาหรือเลือดไหลเป็นสายนํ้าทำไมกันเล่า！
354
