วยข้าประคบเย็น”“ประคบเย็น？” เฮ่อโยวมองอย่างละเอียดแล้วถาม “เฉินเสียน หน้าท่านเป็นอะไรไป?”เฉินเสียนตอบอย่างไม่ได้ใส่ใจมากนัก：“หกล้ม”เฮ่อโยวเดินมานั่งข้างเฉินเสียนอีกฝั่ง ถอนหายใจแล้วพูด：“เวลาเดินก็ต้องมองดีๆ ทำไมท่านไม่ระวังแบบนี้ล่ะ โตขนาดนี้แล้วยังหกล้มอยู่อีก”เฉินเสียน：“……”มีเฮ่อโยวอยู่ที่นี่ เฉินเสียนกับซูเจ๋อก็ไม่สามารถพูดคุยกันได้อย่างเมื่อครู่แล้วเห็นว่าทั้งสามนั่งอยู่ด้วยกันที่ระเบียงทางเดิน จู่ๆก็ไม่มีอะไรจะพูดบรรยากาศแปลกๆ336
เฉินเสียนรับรู้ได้ถึงนํ้าแข็งในผ้าประคบกำลังละลายอย่างชัดเจน ก็เลยถามซูเจ๋อออกไป：“นํ้าแข็งนี่ของท่านทำที่ไหนหรือ เย็นสบายดีนะ”ซูเจ๋อเหลือบตามองก้อนนํ้าแข็งในมือแวบหนึ่ง：“ท่านหมายถึงอันนี้หรือ ข้าไปขุดมาจากโลงศพแช่แข็งในห้องใต้ดินมา”เฉินเสียนเหลือบมองเขา：“……ท่านว่าอย่างไรนะ? ท่านใช้นํ้าแข็งจากโลงศพแช่แข็งประคบหน้าให้ข้า?”เฮ่อโยวส่ายหน้าจุ๊ปากอยู่ข้างๆ：“ใจกว้างเกินไปจริงๆ ถึงขนาดที่เอาของที่คนตายใช้มาใช้กับเฉินเสียน บัณฑิตท่านเจตนาจะทำอะไรของท่าน！”ซูเจ๋อเปลี่ยนหัวข้อสนทนาได้ทัน พูดด้วยความไม่สะทกสะท้าน：“รองท่านฑูตเฮ่อ ท่านพึ่งจะตื่นนอนมา ไม่คิดอยากจะทานอาหารมื้อคํ่าหรือ ยังไงซะฟ้าก็มืดขนาดนี้แล้ว”จู่ๆเฮ่อโยวก็เหมือนพึ่งตื่นจากความฝัน ลูบท้องที่ว่างเปล่าแล้วพูด：“มิน่าล่ะข้าถึงรู้สึกขาดอะไรไป ที่แท้ก็ไม่ได้ทานอาหารมื้อคํ่านี่เอง！”เขาประกบมือขึ้นมาอีกแล้วพ
