ขณะหนึ่งแม่ทัพโฮ้วเอ่ยอย่างเคียดแค้นและสิ้นหวังว่า “ถ้าแม่ทัพจ้าวไม่ออกคำสั่งให้ทหารบุกเข้าไปโจมตีเมืองเช่นนั้น ก็คงจะไม่ต้องสูญเสียพวกพ้องไปมากมายภายในคราวเดียวเช่นนี้ เขาไม่ได้เห็นค่าชีวิตของพวกพ้องเลย”เฉินเสียนกล่าวว่า “แม่ทัพฉินเป็นแม่ทัพใหญ่อันดับหนึ่งแห่งต้าฉู่ เขาน่าจะวางกลยุทธ์และเชี่ยวชาญในการใช้ตำราพิชัยสงคราม เหตุใดจึงกลายเป็นโศกนาฏกรรมเช่นนี้”เฉินเสียนมาคิดได้ในภายหลัง ฉินหรูเหลียงเป็นแม่ทัพที่เคยเอาชนะเย่เหลียงมาแล้วครั้งหนึ่ง แม้ว่ามือของเขาจะถูกทำลายไปข้างหนึ่ง แต่เขาก็ยังคุมทหารในแนวรบและสั่งให้ทหารเหล่านั้นออกไปสู้ได้ จึงไม่น่าจะถึงกับพ่ายแพ้อย่างหมดรูปเช่นนี้เธออยากรู้มากๆ ว่าฉินหรูเหลียงพ่ายแพ้ได้อย่างไรแม่ทัพโฮ้วเอ่ยอย่างเศร้าใจว่า “ในการต่อสู้ที่ต้าฉู่พ่ายแพ้ครั้งใหญ่นั้น แม่ทัพฉินกำหนดเวลาให้แม่ทัพจ้าวพากองกำลังมาสมทบและช่วยโอบล้อมศัตรู แต่แม่ทัพจ้าวมาถึงช้าไปครึ่งชั่วยาม ทำให้แม่ทัพฉินถูกกองทัพของเย่เหลียงตีโอบเข้ามาในเวลานั้นฝ่ายเย่เหลียงยังคงส่งกำลังทหารมาเพิ่มอย่างต่อเนื่อง กองกำลังของเราเผชิญกับความสูญเสียอย่างหนักและควรถอยทัพอย่างสุดกำลัง ทว่าแม่ทัพจ้าวไม่เพียงแต่ไม่ฟังคำสั่งของแม่ทัพฉิน แต่ยังสั่งให้ทหารทั้งหมดบุกโจมตีเข้าไปพยายามทุกวิถีทางเพื่อบุกยึดเมืองของเย่เหลียง สุดท้ายก็หมดหวังที่จะตีฝ่าวงล้อม ทหารจำนวนนับไม่ถ้วนต้องพลีชีพ และจบลงด้วยความพ่ายแพ้อ
