หญ่นักเพียงแค่ตอนที่เฉินเสียนลงจากหลังม้า เธอรู้สึกว่าขาของตัวเองแน่นมากจนเกือบจะไม่มีความรู้สึกอะไรเลยซูเจ๋อยื่นมือเพื่อพยุงเธอ เห็นเธอเดินในท่าทางแปลกๆ สีหน้าคาดเดาไม่ได้และพูดว่า “ท่านเดินเช่นนี้ มันง่ายที่จะทำให้คนเข้าใจผิดได้”เฉินเสียนเหนื่อยล้า ไม่มีอารมณ์ที่จะสนใจกับเรื่องนี้ และพูดอย่างเป็นกันเอง“เข้าใจผิดก็เข้าใจผิดเถอะ ถึงอย่างไรที่นี่ก็ไม่มีคนนอก”ซูเจ๋อเหลือบมองไปทางเฮ่อโยวที่อยู่ข้างๆ เฮ่อโยวรีบหันหน้ามองออกไปทางอื่น สายตาลอยขึ้นและพูดว่า “ข้าไม่เห็นอะไรเลย”เฮ่อโยวเตือนด้วยความเป็นห่วงว่า “แต่ว่าเฉินเสียน ถึงอย่างไรก็ตามยังมีชายสองคนอยู่กับท่านเช่นกัน ท่านระมัดระวังผลกระทบสักหน่อยดีหรือไม่?”เฉินเสียนก็อยากจะเดินดีๆ แต่กล้ามเนื้อขาของนางแข็งทื่อเป็นอัมพาต และไม่สามารถควบคุมได้จริงๆถึงอย่างไรก็ตามกระดูกของร่างกายคู่นี้ได้รับการปรนนิบัติเป็นอย่างดีมาเป็นเวลานาน ผิวหนังก็อ่อนนุ่ม และหลังจากขาถูบนหลังม้าแล้ว ก็เกิดความเจ็บปวดอยู่ภายใน262
ผิวหนังเล็กน้อยติดกับกระดูกแบบนี้เป็นสิ่งที่ทรมานที่สุด ดังนั้นจึงควรให้ความสุขกับเธอดีกว่าเฉินเสียนรู้สึกตลกเล็กน้อยเมื่อได้ยินเรื่องนี้ และพูดว่า “เจ้าคือผู้ชายที่ไหนกัน เป็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งเสียมากกว่า”เฮ่อโยวพูดอย่างไม่พอใจว่า “ท่านอย่าดูถูกข้า ข้าเป็นพี่ชายของคุณชายคนอื่นๆ ที่อยู่ในวัยเดียวกับข้า ถ้าอยู่ที่บ้านคงมีภรรยามากมาย และลูกๆ ก็