วิ่งเต็มไปทั่วบ้านแล้ว”เฮ่อโยวจุดไฟเล็กๆ ในที่โล่งและหยิบกิ่งไม้ขึ้นมาเป็นฟืนซูเจ๋อปลดเสื้อคลุมของเขา วางลงบนพื้นให้เฉินเสียนนั่งเฉินเสียนพยุงเอวที่ใกล้จะขาดออกจากกัน ร้องโอ๊ยขึ้น แล้วค่อยนั่งลงอย่างช้าๆจากนั้นซูเจ๋อยื่นนํ้าให้เฉินเสียน และเริ่มนำอาหารแห้งออกมา มือขาวๆ ที่เรียวยาว ถือแท่งไม้หนาๆ เสียบใส่อาหารแห้งแล้วนำไปย่างไฟ พูดกับเฉินเสียนเบาๆ ว่า “พักผ่อนสักพักก็ทานอาหารได้แล้ว”เฮ่อโยวมองดูพฤติกรรมของซูเจ๋อ และแม้ว่าจะรู้ว่าเขามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเฉินเสียน แต่เขาก็ยังรู้สึกแปลกๆ อยู่เล็กน้อยในอดีตแม้ว่าเขาจะไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับราชสำนัก แต่เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับซูเจ๋อเป็นบุคคลผู้สูงศักดิ์ เขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับการตั้งกลุ่มลับ และไม่หลงระเริงในการดื่มนํ้าเมาเหล้าแม้แต่หยดเดียวก็ไม่แตะ263
ตอนนี้ดูเหมือนว่าเขาจะดูแลเห็นอกเห็นใจเฉินเสียนในทุกที่ทุกวิถีทาง ซึ่งคงห่างไกลจากข่าวลือเฮ่อโยวยังสงสัยว่า ซูเจ๋อซ่อนตัวเองไว้เป็นอย่างดี ก่อนหน้านั้นที่มีข่าวลือว่าเขาชอบผู้ชาย เขาก็อาจจะโกหกเช่นกันเฮ่อโยวทนไม่ไหวแล้วจริงๆ ในใจเขาคิดอย่างไรก็ถามออกมาอย่างนั้น ว่า“ท่านบัณฑิต ท่านชอบผู้ชายหรือว่าผู้หญิงกันแน่?”ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและพูดอย่างไม่ใส่ใจ “มีความเกี่ยวข้องกับท่าน?”เฮ่อโยวพูดว่า “ถ้าท่านชอบผู้ชาย แน่นอนว่าข้าต้องระวังท่าน ถ้าท่านชอบผู้หญิง เฉินเสียนต้องระวังท่านด้วย”“หน้าตาท่