ั้นเฮ่อโยวได้แบกชิงซิ่งขึ้นแล้วเดินอ้อมตีนเขาไปข้างหน้าพร้อมกับเฉินเสียนและซูเจ๋อระหว่างทางมีแต่ความเงียบพวกเขาหาแหล่งนํ้าจนพบ และได้จุดไฟพื้นที่ว่างตรงข้างลำธารเปลวไฟสลัวส่องประกายสะท้อนภาพเงาของคนทั้งสามคนเฮ่อโยวอยู่ด้านข้าง วางชิงซิ่งบนพื้นหญ้าเบาๆ และตักนํ้าขึ้นมาเพื่อเช็ดใบหน้าที่เปื้อนเลือดของนางให้สะอาดเฉินเสียนไม่สามารถปลอบเขาได้ เพราะอาการบาดเจ็บของซูเจ๋อ ก็จำเป็นที่จะต้องได้รับการจัดการโดยเร็วที่สุด249
เฉินเสียนเห็นเสื้อผ้าของซูเจ๋อเสียหายมาก แม้ว่าเสื้อผ้าสีดำจะไม่มีคราบเลือดแต่สีแดงสดก็ทำให้เปียกโชกเต็มเสื้อผ้าสีขาวเธอล้างแผลง่ายๆ โดยใช้นํ้าล้างออก ยืนขึ้นและพูดว่า “ท่านรอก่อนนะ ข้าจะหาสมุนไพร”ซูเจ๋อถาม “ต้องให้ข้าไปกับท่านไหม ข้ากลัวว่าท่านจะหาผิด”เฉินเสียนหันกลับมามองเขา “ข้ารู้ว่าควรหายาอะไร รอข้าอยู่นี่ ก็พอ”ซูเจ๋อเชื่อฟัง “ได้”เฉินเสียนกำลังหาสมุนไพรห้ามเลือดธรรมดา ดังนั้นนางถึงไม่ได้ไปไกลมากนัก เพียงมองหาในรอบบริเวณการมองเห็นของซูเจ๋อในไม่ช้าเธอก็กลับมาพร้อมกับสมุนไพรจำนวนหนึ่ง และวางกระจายออกต่อหน้าซูเจ๋อซูเจ๋อพยักหน้า และพูดว่า “ใช่ พวกนี้แหละ”เฉินเสียนหยิบสมุนไพรมาล้างในลำธารให้สะอาด พับไว้ที่มุมกระโปรงแล้วกลับมา นั่งลงบนเข่าต่อหน้าซูเจ๋อซูเจ๋อมองดูเธอหยิบสมุนไพรมาเข้าปากเคี้ยว หลังจากเคี้ยวโคลนยาก็ปลดเสื้อผ้าที่เสียหายของซูเจ๋อออก แล้วเอาสมุนไพรเข้าไปแปะไว้ซูเ
