เหล่านั้นมองไม่เห็นหรือไม่ ซูเจ๋อจะได้ลงมือได้สะดวกขึ้น เธอก็สามารถช่วยได้นิดหน่อยเฉินเสียนที่ในตอนแรกกะจะให้ชิงซิ่งไปบอกเฮ่อโยวให้พากันหนีไปหลบในที่ไกลๆ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเฮ่อโยวจะย้อนกลับมาในเวลานี้เฮ่อโยวเห็นนักฆ่ากำลังมุ่งหน้าตรงไปที่เฉินเสียนและซูเจ๋อ ส่วนเหล่าทหารคุ้มกันยังไม่สามารถวางมือจากอีกฝั่งได้ เขาจึงตะโกนใส่นักฆ่าอย่างไม่กลัวตายว่า: “พวกที่ชอบรังแกคนที่ไม่มีทางสู้เขาเรียกว่าตัวอะไรนะ มีปัญญาก็มาจัดการข้าสิ!”เฉินเสียนหันไปตามเสียง เธอรู้สึกอึ้งไปหมดจากนั้น นักฆ่าที่อยู่ข้างหน้าก็พากันพุ่งตรงไปหาเฮ่อโยวทันทีราวกับว่าพวกนักฆ่าจะรู้ว่าเฮ่อโยวน่าจะเป็นเป้าหมายของพวกเขามากกว่า!เฉินเสียนตะโกนด่าเฮ่อโยวดังลั่น : “ตาโง่! ยังจะไม่รีบหนีอีก!”221
เฮ่อโยวจึงได้สติขึ้นมา เขารีบจับแขนของชิงซิ่งไว้หมุนตัวแล้ววิ่งไปสุดแรงเกิดเมื่อหัวหน้านักฆ่าเห็นสถานการณ์ เขาก็รีบปาดาบในมือพุ่งตรงไปที่หลังของเฮ่อโยวเสี้ยวนาทีเส้นผ่ายาแดง เฉินเสียนที่ไหวตัวทัน รีบนำลูกดอกที่เป็นอาวุธป้องกันตัวยื่นให้กับซูเจ๋อ ซูเจ๋อรับมาแล้ว แววตาของเขาดุดันปานสายฟ้าฟาดและปาลูกดอกออกไปด้วยความรวดเร็วและว่องไวเฮ่อโยวหันกลับมาด้วยความตื่นตระหนก เขาตกใจจนหัวใจแทบจะทะลุออกมาดาบที่ห่างเขาเพียงไม่ถึงคืบ จู่ๆ ก็มีลูกดอกพุ่งมากระแทกโดนคมดาบโดยตรง ดาบจึงเบี่ยงเบนไปทิศทางอื่น ปักไปยังกลางต้นไม้ที่อยู่ข้างๆซูเจ๋อพูดขึ้นเสียงเบา
