: “ท่านไปดูแลทางเฮ่อโยว ส่วนนักฆ่าปล่อยให้ข้าจัดการเอง”เฉินเสียนตอบกลับไปว่า : “ได้ ท่านระวังตัวด้วย”พูดจบ ทั้งคู่จึงแยกกันวิ่งเข้าป่าที่รกร้างไปคนละทิศทางตามที่ตกลงกันไว้เฉินเสียนแยกไปทางฝั่งเฮ่อโยว ส่วนซูเจ๋อมุ่งหน้าตามหลังกลุ่มชายชุดดำเฮ่อโยวและชิงซิ่งวิ่งอยู่ท่ามกลางความมืด เห็นเงากลุ่มชายชุดดำใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงต่อสู้ดังขึ้นเงาคนโบยบิน เลือดสาดกระเซ็นปลิวว่อนกลางอากาศ กระตุ้นโสตประสาทของเฮ่อโยวอย่างต่อเนื่อง222
ทันใดนั้นจู่ๆ ก็มีคนวิ่งมาขวางทางด้านหน้า เฮ่อโยวและชิงซิ่งตกใจจนแทบหยุดหายใจเฮ่อโยวตัดสินใจเข้าไปยืนบังชิงซิ่งไว้ ตั้งท่าเตรียมตัวจะสู้กับคนผู้นี้แต่จู่ๆ เสียงของเฉินเสียนกลับดังขึ้นเข้าหูของทั้งคู่ : “ทำบ้าอะไร! เจ้าจะตีกับข้ารึไง ยังจะไม่รีบวิ่งอีก!”ในขณะที่ซูเจ๋อกำลังจัดการกับนักฆ่าพวกนั้น เฉินเสียนจับแขนของทั้งคู่ ทั้งสามคนวิ่งตรงไปข้างหน้าอย่างไม่คิดชีวิตและนักฆ่าที่กำลังปะทะกับเหล่าทหารคุ้มกันในป่าเมื่อครู่นี้ก็ได้เห็นการปรากฏตัวของเฮ่อโยวด้วย พวกนักฆ่าจึงสลายกลุ่มแล้วแยกบางส่วนตามหลังมาติดๆซูเจ๋อประวิงเวลาได้พักหนึ่ง แต่ไม่สามารถถ่วงรั้งนักฆ่าทั้งหมดได้ จึงมีนักฆ่าบางคนที่แยกตัวตามหลังมาด้วยเฉินเสียนร้อนใจจนแทบจะมอดไหม้ ทั้งเป็นห่วงความปลอดภัยของซูเจ๋อและเครียดกับปัญหาตรงหน้าที่ไม่รู้จะจัดการกับสถานการณ์ตอนนี้ยังไงดีลำพังตัวคนเดียวก็สู้ไม่ไห
