ะสบการณ์มอบหมายงานกันอย่างชัดเจน ก่อไฟ หาแหล่งนํ้า ล่าสัตว์ แบ่งหน้าที่ได้อย่างดีเยี่ยมชิงซิ่งค่อยๆ ปรับตัวได้ดีขึ้น ไม่ใช่นางกำนัลน้อยที่เอาแต่หวาดระแวง จดจ่ออยู่กับเฉินเสียนคนเดียวจนไม่เป็นอันจะทำอะไรเหมือนในตอนแรกนางเริ่มต่อปากต่อคำกับเฮ่อโยว ส่วนเฮ่อโยวเมื่อเห็นว่ามีคนอื่นเถียงสู้ ก็ยิ่งเล่นหนักขึ้นเรื่อยๆชิงซิ่งสังเกตเห็นว่าเฮ่อโยวพูดมากและปากร้าย ชอบใช้นางไปๆ มาๆ ความจริงแล้วเขากลับไม่มีอุปนิสัยลูกคนรวยผู้สูงศักดิ์ที่ชอบชี้นิ้วสั่งอย่างเดียวเวลาที่เขาเหนื่อย ก็นอนพักบนพื้นเหมือนกับทุกคน เวลาที่เขาหิว ก็กินอาหารแห้งที่รสชาติแย่เหมือนกับทุกคน ไม่เรื่องมากเลือกเล็กเลือกน้อยเขาเพียงแค่ชอบหยอกล้อชิงซิ่งเล่นตามประสาเปลวไฟกลางป่าส่องแสงสีเหลืองขุ่นมัว210
ชิงซิ่งนำผ้ามาปูกับพื้น ให้เฉินเสียนนั่งบนผ้า ผ้าค่อนข้างกว้าง เฉินเสียนจึงเรียกซูเจ๋อเข้ามานั่งด้วยซูเจ๋อเป็นบัณฑิตที่ทั้งรักสะอาดและรักความเป็นระเบียบเรียบร้อยไร้ที่ติระหว่างที่กำลังเดินทางในช่วงกลางวัน ร่างกายของซูเจ๋อฟื้นฟูดีแล้ว เขาก็ไม่ได้นั่งรถม้าคันเดียวกันกับเฉินเสียนอีก แต่กลับขี่ม้านำอยู่ข้างหน้าแทนสถานการณ์แบบนี้มีผู้อื่นอยู่ร่วมด้วย ซูเจ๋อเองต้องสำรวมและพึงมีมารยาทตามขนบธรรมเนียมที่สมควรจะมีต่อเชื้อพระวงศ์เมื่อเห็นว่าเฉินเสียนเชื้อเชิญเขานั่ง เขาจึงกล่าวขอบคุณ แล้วค่อยหย่อนตัวนั่งลงอย่างสงบใกล้ๆ กับเฉินเสียนไม่นาน เหล่า
