ลับกันไป แสงไฟเป็นประกายส่องสว่างชัดเจน แม้แต่เฮ่อโยวเองที่เป็นชายทั้งแท่งยังรู้สึกว่ามันงดงามดุจภาพวาดก็ไม่ปานซูเจ๋อพูดขึ้นด้วยความใจเย็น : “เจ้าปกป้องนางขนาดนี้ ข้าเองก็วางใจแล้ว”เฉินเสียนที่เอาแต่ครุ่นคิด เพราะซูเจ๋อไม่ยอมบอกเธอว่าหลังจากนี้เขาจะวางแผนรับมือยังไงต่อ เขาบอกแค่ว่าเอาไว้ค่อยคุย แต่กลับไม่ได้บอกเวลาที่ชัดเจนทุกๆ ครั้งที่เฉินเสียนถามเขา ซูเจ๋อก็มักตอบแค่ว่าเอาไว้ค่อยคุยกัน แต่ไม่ยอมบอกว่าเมื่อไหร่ ดูแล้วเขาคงตั้งใจจะไม่บอกเธอมากกว่ากองกำลังเคลื่อนที่ได้เดินทางมุ่งหน้าไปยังเขตชายแดนไกลออกไปทางทิศใต้ ตลอดการเดินทางยิ่งอยู่ก็ยิ่งรกร้างเข้าไปเรื่อยๆพื้นที่แห่งนี้ใกล้กับสนามรบ ปราชาชนจึงพากันย้ายออกห่าง เพราะสงครามก่อให้เกิดความไม่สงบ พืชผลที่ปลูกไว้ถูกทำลายเสียหายไปหมด จึงกลายเป็นเมืองร้างไร้ผู้คนจากการคาดคะเน ใช้เวลาอีกไม่กี่วันก็จะเดินทางเข้าสู่เขตชายแดน209
เฮ่อโยวที่มักจะชอบแกล้งหยอกล้อชิงซิ่งเล่นสนุกขบขัน ระหว่างทางจะได้ไม่เบื่อหน่ายตลอดทางที่ผ่านมา กองกำลังเคลื่อนที่ไม่ได้พบเจอกับเหตุการณ์อันตรายใดๆทุกคนต่างพยายามหาความสุขในช่วงเวลาแห่งความลำบาก สนุกสนานเฮฮาวันนี้เดินทางไปยังจุดพักผ่อนก่อนฟ้ามืดไม่ทัน เหมือนเช่นเคย ทุกคนต่างพากันหาที่พักใต้ต้นไม้ใหญ่ตกดึก ทั้งแมลงและกบต่างพากันร้องระงมท่ามกลางเขาใหญ่ ดูครึกครื้นและมีชีวิตชีวาเป็นอย่างมากเหล่าบรรดาทหารคุ้มกันที่มากปร
