แล้วพูดว่า “ใต้เท้าซูท่านไม่ต้องกังวัลไปข้ายังไม่ได้พูดเลยว่าท่านทั้งสองคนอาบนํ้าด้วยกัน”ซูเจ๋อถามเสียงเบา “ท่านหาเฮ่อโยวทำไม？”เฉินเสียนเพิ่งจะเงยมองหน้าเขา มองเห็นไฟที่อยู่บนหัวของผู้ชายเรือนรางหัวเราะอย่างไม่จริงจัง “ทำไม ท่านหึงรึ？”ซูเจ๋อตอบด้วยสีหน้านิ่งสุขุม “ใช่”เฉินเสียนใจเต้นเร็วรัวไม่เป็นจังหวะเวลานั้นเฮ่อโยวก็ใส่เสื้อผ้าเสร็จพอดี ผมยังเปียกอยู่ แล้วถามว่า “องค์หญิงมาหาข้ามีเรื่องอะไรรึ？”เฉินเสียนเอียงตัวเพื่อให้เฮ่อโยวที่ยืนอยู่ด้านหน้าประตูได้มองเห็นผ่านราวจับระเบียงทางเดินไม้ลงไป แล้วพูดขึ้นอย่างปกติว่า “ชิงซิ่งอยู่ใต้ตึกกำลังเขียนจดหมาย ไป ไปขัดขวางจดหมายนั้น ทีหลังอย่าให้นางได้เขียนจดหมายไปถึงเมืองหลวงอีก”เฮ่อโยวเอามือตบไปที่หน้าอก “ให้เป็นหน้าที่ข้า”194
จากนั้นเฮ่อโยวก็ค่อยๆลงไปใต้ตึกอย่างเบาๆซูเจ๋อพิงกับประตู แล้วถามว่า “อยากเข้ามาดื่มชาสักถ้วยหรือไม่？”เฉินเสียนหันตัวกลับ พูดว่า “ไม่เป็นไร ท่านรีบพักผ่อนเถอะ”“ได้เลย ท่านก็รีบพักผ่อนนะ”ในขณะที่ชิงซิ่งนั่งอยู่ในมุมกำลังเขียนจดหมายอยู่นั้น เฮ่อโยวก็ไปอยู่ทางด้านหลังเธออย่างเงียบๆ เมื่อเห็นเธอเขียนไปครึ่งหนึ่งแล้วเพิ่งจะถามว่า“แอบเขียนลับๆล่อๆอะไรอยู่หรอ？”ชิงซิ่งตกใจ มือสั่น ทำให้พู่กันนั้นขีดลงไปเป็นรอยบนจดหมายนั่นแล้วจดหมายนี้ยังจะส่งไปได้อย่างไรชิงซิ่งลุกขึ้นแล้วหันกลับมา เห็นเป็นเฮ่อโยว เวลานั้นจึงรู้สึกโกรธขึ้นมา แ
