กรถม้าได้หากเวลาที่เฉินเสียนพักผ่อนแล้วยังอยู่บนรถม้าเดียวกันกับเขา หลีกเลี่ยงยากมากที่จะทำให้มีผู้คนสงสัย ครั้นแล้วก็วางซูเจ๋อลงแล้วเตรียมตัวออกไปกำลังจะลุกขึ้น ซูเจ๋อก็กอบกุมมือของเธอไว้เธอหันกลับมามองเขา เห็นเขายังปิดเปลือกตาอยู่ไม่ได้ลืมขึ้น จึงกล่าวเสียงทุ้มตํ่าว่า“ท่านพักผ่อนจิตใจให้สงบนะ ข้าจะออกไปผ่อนคลายสูดอากาศ”ตอนที่เฉินเสียนลงรถ ชิงซิ่งเลยเข้าไปประจันหน้า ถือโอกาสเหลือบมองผ่านม่านของรถม้าที่มีรอยแยก เห็นซูเจ๋อนอนหลับสนิทไม่ตื่นอยู่อย่างนั้นชิงซิ่งกล่าวถามขึ้นว่า“ใต้เท้าซูไม่เป็นไรใช่หรือไม่เพคะ?”เฉินเสียนกล่าวขึ้นว่า“รอถึงจุดพักม้าแล้ว หาหมอมาดูอาการเขาหน่อยนะตอนนี้ให้เขาพักผ่อนเถิด ”เธอนำถุงเก็บนํ้าสองอันยื่นให้กับชิงซิ่ง“ไปหาแหล่งนํ้าแล้วตักนํ้ามาหน่อยสิ”“เพคะ”เวลาต่อมาชิงซิ่งเลยไปหาแหล่งนํ้าบริเวณใกล้เคียงกับองครักษ์สองคน167
เฉินเสียนเหลือบเห็นเฮ่อโยวนั่งอยู่บนโขดหินใต้ต้นไม้ ในมือถือใบไม้พัดให้เกิดลม จึงได้เดินไปหาแล้วนั่งลงข้างเขาเฉินเสียนกล่าวถามเสียงเบา“เจ้ามาได้อย่างไร?”เฮ่อโยวก็ไม่ได้ปิดบัง กล่าวขึ้นว่า“องค์จักรพรรดิให้ข้าเป็นรองท่านทูต ร่วมเดินทางกับบัณฑิต ครั้งนี้ข้าได้รับคำสั่งให้มาจับตาดูเขา”เฮ่อโยวกล่าวอีกว่า“แล้วก็ไม่รู้ว่าเขาผู้ที่อ่อนแอเช่นนี้มีสิ่งอันใดดูดีน่าจับตามอง”เฉินเสียนหัวเราะ แล้วกล่าวขึ้นว่า“ใช่ มองดูแล้วเขาไม่มีพิษภัยเลย”แต่หากเขาแสดงอานุภาพ
