ดประตู? สนมในบ้านของเขา?เธอควรพูดอะไรและทำอย่างไร?จำเป็นต้องมอบขลุ่ยไม้ไผ่ให้นางสนมในบ้านให้เอาไปส่งแทนหรือไม่?เมื่อเฉินเสียนกลับมารู้สึกตัวอีกครั้ง เธออดไม่ได้ที่จะแอบหัวเราะกับความคิดเยอะของตัวเองเธอเพียงแค่มาคืนของเท่านั้น แต่ในตอนนี้เธอยังคงถือสาผู้หญิงที่อยู่ในบ้านของเขาอย่างชัดเจน110
เฉินเสียนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ว่าเธอจะต้องการโยนขลุ่ยไม้ไผ่ไปข้ามกำแพงหรือยัดมันไว้ใต้ประตูก็ตาม เช่นนั้นคืนของ และก็ไม่ต้องไม่เจอใครในเรือนของเขาเพียงแต่ว่าเช่นนี้ซูเจ๋ออาจไม่สามารถรู้ได้ ถ้าขลุ่ยไม้ไผ่จะจมอยู่ในหญ้าหรือใต้รอยแตกของประตู มันจะเป็นการทำของให้เสียหายตามอำเภอใจเกินไปหัวใจเธอพรั่งพรูด้วยความสั่นไหวอยากเห็นเขาก็ดีที่จะคืนของให้เขาต่อหน้าและบอกลาเขาแต่เขาถ้าเขาไม่อยากจะเจอ ซูเจ๋อจะออกมาหรือไม่ เขาจะเปิดประตูนี้ได้หรือเปล่า ขึ้นอยู่กับโชคชะตาเฉินเสียนไม่ได้พยายามบังคับโชคชะตานี้ ทั้งยังฝ่าอันตรายอีกด้วยช่างมันไปเถอะเฉินเสียนมองลงไปที่ขลุ่ยไม้ไผ่ในมือของเธอ หันหลังกลับอย่างช้าๆ และไปที่ประตูหลักเพื่อมอบของให้กับพ่อบ้านของเขา และให้พ่อบ้านเอาไปส่งให้เขาละกันซูเจ๋อฉลาดขนาดนี้ คงรู้ความหมายเมื่อเห็นขลุ่ยไม้ไผ่เพียงแค่เธอหันหลังแล้วเดินสองก้าว ขณะนั้น จู่ๆ ประตูหลังก็เปิดออกมีเงาของร่างหนึ่งยืนอยู่ที่กรอบประตู และเฉินเสียนหันหลังให้เขา และไม่มีใครส่งเสียงใด ๆ ชั่วขณะหนึ่งต่อมาเฉินเสียนหันก
