วครั้งหนึ่ง อย่าทรงเลือกคนผิดอีกนะเพคะ”เฉินเสียนเอ่ยอย่างแผ่วเบาว่า “อวี้เยี่ยน ข้าไม่ต้องการตัดสินใครจากอดีตและลบล้างความรู้สึกดีที่มีต่อเขา ข้าต้องการให้ตัวเองลืมได้อย่างแท้จริง ข้าจะต้องทำให้ได้ เพียงแต่ข้าต้องให้เวลากับมัน”แต่เขามีบุญคุณที่เคยช่วยชีวิตเธอไว้ เคยมอบอ้อมกอดที่อุ่นสบายให้เธอ มอบรอยยิ้มแก่เธอ มอบความอ่อนโยนของเขาให้แก่เธอ เล่าเรื่องราวของเขาให้เธอฟังและเคยมอบ…จูบที่ลึกซึ้งให้เธอในคืนวันที่หิมะโปรยปรายแม้กระทั่งในยามคํ่าคืนที่จวนตระกูลเฮ่อ เขาก็โอบกอดเธอไว้อย่างแนบแน่น91
เฉินเสียนหลับตาลง “ข้าจะลืมมันได้อย่างแน่นอน”หลังจากนั้นก็ได้ยินมาว่าเฮ่อโยวหาตัวฆาตกรที่วางยาพิษฮูหยินใหญ่จนพบฆาตกรคือเอ้ออี๋เหนียงแห่งจวนตระกูลเฮ่อ ซึ่งเป็นแม่แท้ๆ ของพี่ชายต่างมารดาของเฮ่อโยวเฮ่อโยวหาคนมาปลอมตัวเป็นฮูหยินใหญ่และร้องโหยหวนวนเวียนอยู่ในจวนทุกคํ่าคืน โดยเฉพาะในเรือนของเอ้ออี๋เหนียงทุกคนในจวนต่างคิดว่าฮูหยินใหญ่ฟื้นคืนชีพเอ้ออี๋เหนียงผู้นั้นรู้สึกสำนึกในบาปที่ทำและถูกทำให้ตกใจจนขาดสติท้ายที่สุดนางก็ตกใจจนเลอะเลือนและพลั้งปากออกมาตอนนั้นเฮ่อเซียงได้ยินกับหูของตัวเองในที่สุดเอ้ออี๋เหนียงก็ถูกนำตัวออกจากจวน และต้องย้ายออกไปพร้อมกับพี่ชายต่างมารดาของเฮ่อโยว พี่ชายต่างมารดาของเขายังหวังลมๆ แล้งๆ ว่าจะได้สืบทอดมรดกของบิดา ซึ่งมันไม่มีทางเป็นไปได้นอกจากนี้ที่ภายนอกยังมีเรื่องเกี่ยวกับชื่อเส