ย พ่อบ้านเองที่ยังมองไม่ออกว่าคนผู้นั้นเป็นใคร ได้แต่รีบไปจัดเตรียมตามคำสั่งของเฉินเสียนเฮ่อโยวอาบนํ้าชำระตัวและจัดการบาดแผลในห้องว่างห้องหนึ่งของจวนท่านแม่ทัพในจวนไม่มีเสื้อผ้าที่เขาพอจะใส่ได้61
เฉินเสียนจึงพูดกับพ่อบ้านว่า : “ไปเอาเสื้อผ้าของท่านแม่ทัพที่เรือนหลักมาหนึ่งชุดให้เขาสวมใส่ก่อน”พ่อบ้าน : “เอ่อ……”“รีบไปสิ อีกเรื่องหนึ่ง ทุกคนห้ามใครแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไปอย่างเด็ดขาดไม่อย่างนั้นจะโดนลงโทษด้วยกฎเรือนนี้”เมื่อเฮ่อโยวได้อาบนํ้าและสวมใส่เสื้อผ้าที่สะอาดแล้ว พ่อบ้านเพิ่งได้มองเขาชัดๆ จึงพึ่งจะเข้าใจคนผู้นี้เขาจำได้ วันงานเลี้ยงครบร้อยวันของเจ้าน่องน้อยเขาเองก็มาด้วย ลูกชายคนรองของสกุลเฮ่อ!เรื่องนี้ชักช้าไม่ได้ พ่อบ้านจึงรีบพูดกับเฉินเสียนว่า : “บ่าวไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่คุณชายสกุลเฮ่อมาอยู่ที่จวนท่านแม่ทัพในเวลานี้มันไม่เหมาะควร จะให้บ่าวสั่งคนไปแจ้งที่จวนท่านมหาเสนาบดีส่งคนมารับเขากลับดีหรือไม่ขอรับ?”เฉินเสียนจึงพูดขึ้นว่า : “ข้าบอกแล้วไง ว่าเรื่องนี้อย่าพึ่งแพร่งพรายออกไปคนที่จวนของมหาเสนาบดียิ่งต้องไม่ให้รู้เข้าไปใหญ่ว่าเฮ่อโยวอยู่ที่นี่ รอให้สถานการณ์กระจ่างก่อนแล้วค่อยว่ากัน”“ขอรับ”เมื่อหมอได้ตรวจดูอาการของเฮ่อโยวแล้ว จากนั้นก็จัดยาและจัดการทำความสะอาดบาดแผลภายนอกของเขานอกจากบาดแผลถลอกภายนอกแล้ว ตามตัวของเฮ่อโยวนั้นก็เขียวชํ้าไปทั้งตัว ไม่รู้เลยว่าเขาต้องเจอกับอะไรมา
