้อแล้วเดินออกจากห้องไป47
หนุ่มหล่อในหอฉู่อวี้ได้ออกมาส่งเขาหน้าประตูเขาไม่ได้ปกปิดอะไรทั้งสิ้น ถึงแม้ว่าจะมีคนเห็นเขาเข้าออกในที่แบบนี้ก็ไม่เป็นไรชื่อเสียงเรียงนามสำหรับเขาแล้ว ไม่ได้สนใจเลยว่ามันจะยํ่าแย่ลงไปอีกซูเจ๋อเดินไปจนถึงหน้าประตู ได้ยินเสียงจากหนุ่มหล่อขาวใสพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงอ่อนโยนว่า : “คุณชายเดินทางปลอดภัย ยินดีต้อนรับเสมอขอรับ”ซูเจ๋อหยุดลงตรงหน้าประตูอยู่ครู่หนึ่ง เขาหันหน้าไปมองหนุ่มหล่อที่ยืนอยู่ข้างๆ จากนั้นก็ขยับสายตามองที่ช่วงเอวของหนุ่มหล่อผู้นั้นที่เอวของหนุ่มหล่อผู้นั้นมีป้ายไม้แขวนอยู่ ด้านหนึ่งเขียนชื่อของตัวเองส่วนอีกด้านนั้นเขียนชื่อหอฉู่อวี้ ระบุฐานะตำแหน่งชัดเจนซูเจ๋อนำเงินหนึ่งแท่งวางลงบนมือของหนุ่มหล่อผู้นั้น แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “ป้ายชื่อที่เอวให้ข้าได้หรือไม่”หนุ่มหล่อที่ได้เงินแล้ว ยิ้มขึ้นอย่างดีอกดีใจ แกะป้ายออกจากเอวส่งมอบให้เขา แล้วจึงพูดขึ้นว่า : “หากคุณชายชอบ ก็เชิญนำมันไปได้”ป้ายหอฉู่อวี้ไม่ใช่ของหายาก หากหนุ่มหล่อในหอทำหายก็สามารถทำใหม่ได้เมื่อซูเจ๋อได้ป้ายแขวนเอวแล้ว ก็นำมันเก็บลงไปในแขนเสื้อ แล้วจึงจากไปเมื่อเดินทางกลับถึงเรือนแล้ว อนุภรรยาทั้งสองก็มาต้อนรับที่หน้าประตู ได้กลิ่นคละคลุ้งของสุราโชยแตะจมูกอนุภรรยาจึงถามขึ้นว่า : “ใต้เท้าไปไหนมาหรือเจ้าคะ ทำไมกลับมาดึกป่านนี้ใต้เท้า……ดื่มสุราหรือเจ้าคะ?”48
ในขณะที่ซูเจ๋อขยับแขนเสื้อ ป้ายแขวนเอ
