?”ซูเจ๋อพูดด้วยทุ้มตํ่า”ข้าอยากฟังความจริง”เขากลัวว่าตัวเองจะทำร้ายเฉินเสียน เธอดื้อขึ้นมาก็จะไม่สนใจอะไร เกรงว่าจะทำร้ายตัวเอง ถึงยังไงเขาก็ยอมที่ปล่อยมืออยู่ดีข้อมือของเธอเป็นอิสระ และดันขึ้นแล้วคว้าเสื้อของซูเจ๋อ บังคับให้เขาก้มศีรษะเล็กน้อยและเข้าใกล้ใบหน้าของเธอลมหายใจสัมผัสกัน แต่กลับห่างไกลกว่าคํ่าคืนนั้นเฉินเสียนจ้องเข้าไปในดวงตาของเขา และบอกเขาทีละคำ “ใช่ ข้าหึง แล้วไง”ซูเจ๋อจ้องมองด้วยความจ้องเขม็ง“แต่ท่านโกหกข้า ข้าเกลียดมากที่สุดที่ท่านโกหกข้า ในช่วงครึ่งเดือนที่ผ่านมาข้ากังวลอยู่เสมอว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับท่าน แต่ท่านกลับรับอนุภรรยาเข้าเรือนโชคแห่งความรักช่างมากมาย” เฉินเสียนกล่าว“ท่านจะเชื่อหรือไม่ ข้าเกือบจะชอบท่านแล้ว และข้าคิดว่าไม่ใช่แค่ข้าคนเดียวที่ใจเต้น ข้าคิดว่าท่านอดไม่ได้ที่จะพูดความจริง แต่วันนี้ข้าถึงได้เข้าใจว่าข้าช่างไร้สาระมาก”“บางที ถ้าท่านบอกข้าก่อนหน้านี้ ข้าก็คงผิดหวัง และข้าคงจะเข้าใจท่านอยู่บ้าง”25
“บางที หากท่านไม่เข้าใกล้ข้าตั้งแต่แรก ยั่วยวนข้า ให้มีหลักการสักหน่อยและข้าก็ไม่ต้องโดนท่านหลอก ยิ่งกว่านั้น เหมือนที่กำลังเกลียดท่านอยู่ในตอนนี้”สีหน้าของซูเจ๋อเศร้าเล็กน้อย และนิ้วมือในแขนเสื้อของเขาโค้งเล็กน้อยเฉินเสียนหัวเราะเบาๆ และพูดเยาะเย้ยตัวเอง “พูดมาแล้วเป็นข้าเองที่ผิดเป็นเพราะข้าควบคุมตัวเองไม่ดี จึงไม่สามารถต้านทานสิ่งล่อใจนี้ได้”“แต่ว่าซูเจ