ี่วางอยู่บนโต๊ะดื่มเข้าไปสุดท้ายคือเผ็ดร้อนในลำคอเฮ่อโยวยังพูดต่อ “กล้าได้กล้าเสียพอ! งั้นข้าก็หมด………เฮ้ ท่านจะไปแล้วรึ?”เฉินเสียนวางจอกเหล้าลงอย่างแรง แล้ววางมือบนโต๊ะลุกขึ้นยืน เดินออกไปโดยที่ไม่พูดอะไรเลยเฮ่อโยวรีบพูดขึ้น “ท่านจะไปไหน เหล้ายังดื่มไม่หมดเลย!”12
เฉินเสียนไม่หันกลับและพูดอย่างเมินเฉย “ข้ามีธุระ วันหลังจะดื่มเป็นเพื่อนเจ้า”เฮ่อโยวกำลังจะพูดไปด้วยกัน นางก็เดินก้าวยาวๆ ออกประตูไป และยังพูดขึ้นต่อว่า “อย่าตามข้ามา”เหลียนชิงโจวคาดไม่ถึงว่า เฉินเสียนจะมาหาเขาในเวลานี้หากไม่ใช่เรื่องการค้าขาย ช่วงเวลานี้เขาสามารถหลบซ่อนจากนางได้เมื่อเฉินเสียนมีความคิดที่จะถามถึงซูเจ๋อแล้ว เหลียนชิงโจวก็เปลี่ยนเรื่องขึ้นทันทีโชคดีที่เหลียนชิงโจวได้โล่งอกคือ จากคำถามที่นางถามบนเรือในวันนั้น นางไม่เคยถามถึงอีกเลยเหลียนชิงโจวยิ่งไม่ต้องพูดถึงการเป็นฝ่ายเชิญนางให้มาเล่นก่อน เกรงว่าจะสร้างปัญหาให้กับตัวเองแต่เมื่อเห็นเฉินเสียนเดินตรงเข้ามาในบ้านของเขา เหลียนชิงโจวชิงก็รู้สึกว่านางรู้เรื่องทุกอย่างแล้วเฉินเสียนเข้ามาในห้องโถง และตรงเข้าถึงตรงหน้าเหลียนชิงโจว และพูดว่า“ข้าได้ยินมาว่า ซูเจ๋อ รับอนุภรรยาเข้ามาแล้ว?”เหลียนชิงโจวกล่าวอย่างช่วยไม่ได้ “องค์หญิงฟังใครพูดมาพ่ะย่ะค่ะ ข่าวลือเหล่านี้ท่านไม่เชื่อก็ได้”เฉินเสียนเข้าหาเขา และจ้องตรงเข้าไปในดวงตาของเขา พูดนํ้าเสียงที่เย็นชา“เหลียนชิงโจว ถ้าเจ้
