นเสียนกระตุกมุมปากและกล่าวว่า “คนที่ผิวปากให้ท่านคือเฮ่อโยว ไม่ใช่ข้าเสียหน่อย ถ้าไม่วิ่งข้าจะมาอยู่กินอาหารมื้อดึกที่นี่ได้หรือ เขาเมามากแต่ท่านยังลดตัวไปเถียงกับเขา”“โชคดีที่ท่านวิ่งเร็ว” ซูเจ๋อเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและชำเลืองมองเธอ “ท่านร้อนตัวหรือ”เฉินเสียนตอบทันทีว่า “ข้าแค่ไม่อยากเห็นหน้าท่าน”เหล้าบนเตากำลังเดือด ชั่วขณะนั้นในห้องเกิดความเงียบจนเหลือเพียงแค่เสียงนํ้าเดือดปุดๆ ตามมาด้วยกลิ่นหอมหวานกลมกล่อมของสุราเหลียนชิงโจวเดินไปหยิบกาต้มนํ้าและกล่าวว่า “นี่คือเหล้าหมักสับปะรดสูตรพิเศษของเย่เหลียง องค์หญิงอยากลองชิมไหมพ่ะย่ะค่ะ”1196
เฉินเสียนยกจอกเหล้าบนโต๊ะ “เต็มจอก”เหลียนชิงโจวรินเหล้าให้เธอและเตรียมจะกลับไปนั่งที่ของตัวเองเฉินเสียนกล่าวขึ้นมาว่า “ทำไมไม่รินให้เขาด้วยล่ะ”ซูเจ๋อกล่าวว่า “ข้าไม่ดื่มสุรา”เฉินเสียนเพิ่งรู้ว่าว่าซูเจ๋อไม่เคยดื่มสุราเธอกล่าวว่า “คนที่ไม่ว่าเวลาไหนก็ยังรักษาสติไว้มั่นคงอย่างท่าน คงจะพลาดเรื่องสนุกๆ ไปเยอะ”แต่เดิมเฉินเสียนก็ไม่ได้ชอบอะไรแบบนี้ ตอนที่ดื่มสุรากับเฮ่อโยวเธอมีสติอยู่เสมอ แต่เฮ่อโยวควบคุมตัวเองไม่ได้ จึงเมาเละอยู่คนเดียวเหล้าหมักสับปะรดที่เหลียนชิงโจวนำมาวันนี้หอมหวานและอร่อยถูกปากรสชาติของมันไม่เข้มจนเกินไป ไปๆ มาๆ เฉินเสียนก็ดื่มไปแล้วสองจอกโดยไม่รู้ตัวขณะที่เธอกับเหลียนชิงโจวชนจอกกัน ซูเจ๋อกลับดื่มเพียงแค่ชาเท่านั้นชาของซูเจ๋อถูกตั้งต้
