นางไม่มีญาติมิตรแล้ว โดดเดี่ยวเพียงลำพัง จำเป็นต้องได้รับการปกป้องดูแลนะ”เฉินเสียนไม่ทุกข์ร้อน กล่าวว่า “ใช่สิ ผู้อื่นไม่โดดเดี่ยวเพียงลำพัง ผู้อื่นไม่จำเป็นต้องรับการปกป้องดูแลหรอก แต่ไหนแต่ไรข้างกายผู้อื่นมีคนอยู่ด้วยมากมาย บนโลกนี้นางเป็นผู้ที่บริสุทธิ์อ่อนแอที่สุด ฉินหรูเหลียง ท่านสายตาดีเสียจริงนะ”ฉินหรูเหลียงใจบีบรัดแน่นช่วงปีที่ผ่านมา เฉินเสียนไม่เคยเป็นเช่นนี้เลยราชสำนักเกิดกบฏ ผู้คนถูกฆ่าตายจำนวนมากเธอกลายเป็นลูกกำพร้า ตกจากท้องฟ้าลงมากองโคลน ผู้คนมากมายจนนับไม่ถ้วนยืนมองดูอยู่ด้านข้าง ไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามาดึงเธอขึ้นเลยเธอจากองค์หญิงผู้ไร้เดียงสาน่ารักกลายเป็นคนบ้าเสียสติเหตุใดฉินหรูเหลียงไม่เคยรู้สึกว่าเธอน่าสงสารเลย?1170
ส่วนมากเป็นเพราะว่ามีหลิ่วเหมยอู่เสริมให้เด่นขึ้น ความโดดเด่นนี้ทำให้เธอดูเหมือนว่าไม่น่าสงสารเลยสักนิดหนึ่งน้อยมากที่ฉินหรูเหลียงจะสามารถสงบใจลงได้ แล้วมาพูดคุยดีๆกับเฉินเสียนไม่กี่ประโยคนี้“เฉินเสียน ท่านติดหนี้นางนะ”ฉินหรูเหลียงกล่าวเฉินเสียนกล่าวถามว่า“ข้าติดหนี้นางอย่างไรกัน”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า“เมื่อก่อนข้าไม่ได้เกลียดชังท่านเท่าไหร่นัก ถ้าหากข้ารู้ว่าในการกบฏครั้งนั้นข้าช่วยชีวิตท่าน ขัดขวางฝ่าบาทไม่ให้ใช้ดาบฆ่าท่าน เป็นการวางแผนจากผู้อื่นอย่างละเอียดรอบคอบแล้ว ข้าก็ไม่เคยที่จะเสียใจภายหลัง”“แต่ข้าช่วยเขาช่วยชีวิตท่านไว้ ต้องแลกกับตระกูลหลิ่วทั้งตร
