ับแม่นมซุยลุกขึ้นและแต่งตัวให้เจ้าน่องน้อยอาบนํ้าหอมๆ ใส่เสื้อผ้าใหม่เอี่ยม สีขาวนุ่มที่ถูกใจมากแต่ทว่ากลับยิ้มไม่ออกเฉินเสียนยืนอยู่ในเรือน ยกเจ้าน่องน้อยขึ้นสูง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มตาหยีว่า“ยิ้มหน่อย ยิ้มหน่อยแม่จะวางเจ้าลง”ดูเหมือนเจ้าน่องน้อยจะกลัวเล็กน้อย ยื่นมือเล็กๆ ออกมาเพื่อจับมือของเฉินเสียน และเตะขาไม่หยุดเขาค่อยๆ รู้สึกสนใจเล็กน้อย ด้วยมือของเฉินเสียนที่พยุงอยู่ดูเหมือนว่าเขากำลังจะบิน ร่างเล็ก ๆ ของเขาก็ยิ้มออกมาในที่สุดนี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเสียนมองเห็นเด็กชายตัวน้อยยิ้มได้อย่างชัดเจนเจ้าน่องน้อยยิ้มอยู่นานเธอรู้สึกเพียงว่าหัวใจของเธอเหลวเป็นโคลน และต่อหน้ารอยยิ้มอันบริสุทธิ์นั้น เธอเต็มใจที่จะมอบสิ่งดีๆ ทั้งหมดให้เขาทั้งอวี้เยี่ยนและแม่นมซุยมอบของขวัญให้กับเจ้าน่องน้อย1123
อวี้เยี่ยนปักกระเป๋าที่ดูละเอียดอ่อน ซึ่งสามารถเติมเครื่องหอมในฤดูหนาวและถุงยาเพื่อไล่ยุงในฤดูร้อน มีประโยชน์มากอวี้เยี่ยนวางกระเป๋าลงบนเสื้อผ้าตัวเล็กๆ ของเจ้าน่องน้อย และกล่าวว่า“ท่านชายต้องเติบโตอย่างเป็นเด็กดี เมื่อโตขึ้นจะต้องเป็นท่านชายรูปงาม เมื่อถึงเวลานั้นต้องปกป้ององค์หญิงนะเพคะ”แม่นมซุยปักหมวกใบน้อยให้เจ้า◌่องน้อยและสวมมันตั้งตรงบนหัวของเขามันน่ารักจริงๆพ่อบ้านส่งคนไปส่งของให้เจ้าน่องน้อย บอกว่าฉินหรูเหลียงเตรียมไว้ให้มีกำไลเงินสองเส้นวางอยู่บนถาดสีแดง ทำขึ้นเป็นพิเศษตามขนาดข้อมือของเจ้า
