ือกอื่นนอกจากไปห้องตำรากับซูเจ๋อซูเจ๋อจุดตะเกียงและม้วนม่านไม้ไผ่ ซึ่งยังมีไม้กฤษณาอีกครึ่งหนึ่งอยู่ในกระถางธูปโต๊ะและสิ่งของต่างๆ ในห้องตำรานี้สะอาดและเป็นระเบียบเรียบร้อยซูเจ๋อคลี่กระดาษจดหมายและอ่านจดหมาย โดยไม่ห้ามไม่ให้เฉินเสียนเดินเล่นไปรอบๆ ในห้องตำราของเขาหนังสือบนชั้นวางจัดวางอย่างเป็นระเบียบ ดูก็รู้ว่าซูเจ๋อมักจะพลิกดูตำราเหล่านี้ หนังสือสะอาดและปราศจากฝุ่น1098
เฉินเสียนมองดูอย่างเบื่อหน่ายชั่วครู่หนึ่ง และดูเหมือนจะพบสิ่งที่น่าสนใจในมุมที่ซ่อนอยู่เธอเอื้อมมือไปล้วงมันล้วงอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบของออกมา มองอย่างตั้งใจ แต่ก็ต้องตกตะลึงนั่นคือหุ่นกระบอกคู่หนึ่งผู้ชายที่เธอดูออก ครั้งที่แล้วที่เธอออกไปนอกเมือง เธอเรียนแกะสลักตามแบบของซูเจ๋อ โครงร่างนั้นคลุมเครือและไม่มีเค้าโครงความหล่อเหลาของซูเจ๋อเฉินเสียนคิดว่านี่เป็นความล้มเหลวคิดไม่ถึงว่าซูเจ๋อเก็บมันไว้ตลอดเวลาเฉินเสียนมองไปที่อีกอันหนึ่งนี่คือหุ่นกระบอกที่ดูเหมือนผู้หญิง สีเข้มมาก มองแวบแรกก็ดูเก่าแก่มากเปรียบเทียบแล้ว ภาพนี้ละเอียดอ่อนกว่าที่เธอแกะสลักไว้มาก อาจเป็นเพราะมันเก่าเกินไป และรูปลักษณ์ที่ละเอียดอ่อนดั้งเดิมนั้นมีจุดด่างพร้อยมากเฉินเสียนใช้นิ้วลูบใบหน้าของหุ่นกระบอก และความรู้สึกแปลก ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาทันใดนั้นภาพที่เหลืออยู่ในหัวก็พุ่งออกมา แต่ก็หายวับไปเธอรู้สึกเลือนราง หุ่นกระบอกนี้ถูกแกะสลักตามผู้หญิงคนหนึ่งด้ว
