าะว่าในทุกๆ ครั้ง เขามักจะปรากฏตัวอยู่ข้างกายเธอเสมอและถึงแม้ว่าจะเสพติดแล้วจริงๆ ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับความรู้สึกระหว่างชายหญิงอย่างแน่นอนเฉินเสียนไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และยิ่งไม่อยากรู้เข้าไปใหญ่ว่าซูเจ๋อนั้นต้องการอะไรกันแน่สำหรับเธอแล้ว มันเป็นเพียงแค่เขตที่มีโครงข่ายสายไฟ และถูกติดป้ายว่า“อันตราย ไฟฟ้าแรงสูง” หากว่าเธอฉลาดพอ ก็ควรรีบถอยหลังไป ห้ามเดินหน้าไปแม้แต่ก้าวเดียวแม้แต่ก้าวเดียวก็ไม่ได้เธอพูดกับตัวเองว่า : “เฉินเสียนเอ๋ย เฉินเสียน เป็นเพื่อนกันได้ แต่ห้ามจริงจังโดยเด็ดขาด ผู้ชายอย่างเขาน่ะ เตรียมพร้อมจะทำให้เธอสับสนได้ทุกเมื่อเมื่อใดก็ตามที่การป้องกันตนเองของเธอล่ะหลวมละก็ คงจะถูกกลอุบายของเขาหลอกเข้าอย่างแน่นอน”เวลาสองวัน เพียงพอที่จะทำให้จิตใจของเฉินเสียนสงบลงได้เธอไม่ใช่คนที่จะมานั่งคิดฟุ้งซ่าน เมื่อตั้งสติได้แล้ว ก็รีบกำจัดความคิดที่ฟุ้งซ่านและความยุ่งเหยิงออกจากหัวไปให้หมด1083
เมื่อมีเวลาว่าง เธอก็จะอ่านตำราเขียนหนังสือ และเขียนภาพวาดเห็นแม่นมซุยและอวี้เยี่ยนทำงานบ้านอยู่ในเรือน ที่บางครั้งก็แอบสงสัยแล้วจึงพากันมาดูเป็นพักๆหลังจากผ่านไปสองวัน ซูเจ๋อก็ได้ที่เรียบร้อยแล้ว จึงให้แม่นมซุยช่วยส่งจดหมายให้เธอสถานที่คือหอสุราแห่งหนึ่งในเมืองหลวง เป็นการทานมื้อคํ่าพอใกล้ถึงเวลาที่จะออกเดินทาง ก็เห็นอวี้เยี่ยนจะตามไปด้วย แม่นมซุยจึงพูดเกลี้ยกล่อมด้วยเจตนาดีว่า : “องค์ห
