นว่า : “โชคดีที่มีคนผ่านมาเห็นเข้าพอดี จึงเข้ามาช่วยข้าไว้”“หา? ใครกัน เก่งมากไหมขอรับ”เฉินเสียนจึงตอบกลับไปว่า : “เก่งสิ ตีจนคนพวกนั้นไม่เป็นผู้ไม่เป็นคนเชียวล่ะ ทั้งหล่อเหลาและกล้าหาญชาญชัย”คำพูดของเธอล่องลอยไปกับสายลม เข้าหูของซูเจ๋อไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียวซูเจ๋อยกยิ้มมุมปากคงคิดว่าพูดคำพูดพวกนี้แล้วจะ……แต่ก็มีผลต่อเขาจริงๆ“ดีจังเลยขอรับ คราวหน้าหากเจอกับนักดาบผู้นั้นอีก จะต้องขอบคุณเขาอย่างเป็นทางการให้ได้! คุณชาย หน้ากากนี้ได้มาจากไหนหรือขอรับ?”965
“ตอนกลับมากลัวว่าจะถูกจำหน้าได้ ก็เลยไปซื้อหน้ากากมา”อวี้เยี่ยนจึงพูดขึ้นอย่างรังเกียจ : “ทำไมเวลาคุณชายเลือกของแต่ละอย่างถึงน่าเกลียดขนาดนี้ ทำไมถึงไม่เลือกอันที่สวยๆ หน่อยขอรับ”เฉินเสียนพูดขึ้นอย่างใจเย็น : “คนบางคนหน้าตาดี ไม่ว่าจะสวมหน้ากากอะไรก็ดูดีไปเสียหมด”อวี้เยี่ยนหลุดหัวเราะตัวอวี้เยี่ยนเองไม่รู้ว่าคนที่เฉินเสียนพูดถึงไม่ใช่ตัวเธอจนเมื่อเห็นเฉินเสียนเดินเข้าจวนท่านแม่ทัพแล้ว ซูเจ๋อจึงค่อยหมุนตัวจากไปเฉินเสียนหลบอยู่ในจวนหลายวันอย่างสบายใจ คนกลุ่มนั้นไม่สามารถตามหาเธอที่จวนท่านแม่ทัพได้เจ้าน่องน้อยดูเหมือนจะจํ้ามํ่าขึ้นนิดหน่อย ผิวขาวเนียนละเอียด แขนขาเป็นชั้นๆ ราวกับรากบัวไม่มีผิดไม่เหมือนกับตอนที่พึ่งคลอดใหม่ๆ ที่เอาแต่นอนทั้งวันทั้งคืนและวันนี้ก็ตื่นทั้งวัน เมื่อตื่นเฉินเสียนได้พาเขาไปอาบนํ้าอุ่นในอ่างอาบอยู่หลายครั้ง การท
