ของเขา เธอยกมือขึ้นนวดคลำหน้าอกของตัวเองอย่างเจ็บปวดเหลือทนซูเจ๋อนอนอยู่เฉยๆ อยู่ใต้ร่างของเธอและเอ่ยเตือนอย่างทันท่วงที “การที่ท่านทำเช่นนี้ในขณะที่ยังทับข้าอยู่ มันดูไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่หรือเปล่า”เฉินเสียนทำอย่างนั้นอยู่พักหนึ่งถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองกำลังนั่งคร่อมอยู่บนตัวของซูเจ๋อ หนำซํ้ายังลูบคลำหน้าอกของตัวเองต่อหน้าเขาอีก นี่มันช่างไม่เหมาะสมเลยสักนิด!ซูเจ๋อหรี่ตา ความหมายบางอย่างค่อยๆ ฉายชัดขึ้นมาในแววตาของเขาเอาแล้วๆ หมอนี่กำลังจะหัวเราะเยาะเธออีกแล้ว!900
เฉินเสียนทำเป็นหน้าด้านหน้าทน ถึงอย่างไรตอนนี้เธอก็ได้เปรียบกว่าเพราะเธออยู่ข้างบน ครั้นแล้วจึงกัดฟันตอบโต้ไปว่า “ถ้าท่านไม่กดดัน ข้าจะตกลงมาไหมล่ะ”“ถูกต้อง ทั้งหมดเป็นความผิดของข้า” ซูเจ๋อกล่าวขอโทษอย่างจริงจังเฉินเสียนยังกล่าวอีกว่า “ถ้าไม่ตกลงมาตามทางลาดชันนี่ ข้าจะถูกกระแทกจนเจ็บขนาดนี้ไหม”ซูเจ๋อนอนราบอยู่บนกองใบไม้ที่ร่วงหล่นลงมา เส้นผมสีนิลแผ่สยายอยู่บนพื้นเขาพูดลุ่นๆ ว่า “เพื่อชดเชยความผิดของข้า ท่านต้องการให้ข้าช่วย…”สิ่งที่จะหลุดออกมาจากปากเขาต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ โดยไม่รอให้เขาพูดจบเฉินเสียนก็รีบยืนกรานว่า “ไม่ต้อง!”“เพื่อแสดงความขอโทษ ข้าจะยอมให้ท่านทับไว้อย่างนี้อีกสักพัก”เฉินเสียนกำลังคร่อมอยู่บนตัวของซูเจ๋อในลักษณะที่ล่อแหลมเธอเม้มริมฝีปาก ยันมือข้างหนึ่งลงตรงข้างใบหน้าของซูเจ๋อและโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ม
