สียนก็เดินเข้าไป เตรียมพร้อมที่จะเอาเท้าถีบไปที่หุ่นไม้ แต่ไม่รู้เลยว่าซูเจ๋อที่ยืนอยู่ด้านหลังหุ่นไม้นั่นขยับมือและขยับเท้าอะไรบ้าง เพียงแค่เห็นเขากดลงไปที่หุ่นไม้ จากนั้นการปฏิบัติการทุกอย่างก็เริ่มขึ้นแต่เดิมหุ่นไม้ที่ไม่มีชีวิต กลับกลายมีชีวิตขึ้นมา แล้วเริ่มยืดกิ่งก้านมาทางเฉินเสียนเฉินเสียนที่ไม่ทันตั้งรับ ด่าออกมาชุดใหญ่ “ซูเจ๋อ！ ท่านมันคนสารเลว！”ซูเจ๋อนั่งลงบนพื้น นำขลุยไม้ไผ่ขึ้นมา แล้วพูดว่า“ มันไม่ได้เก่งอะไรหรอกแค่พละกำลังของท่าน ก็สามารถชนะมันได้”เขาเป่าบรรเลงเพลงขลุยอย่างเชื่องช้าเฉินเสียนคิดในใจ เขารู้ได้อย่างไรว่าตัวเธอมีกำลังวรยุทธแต่ตอนนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะมัวมาคิดอะไรมาก เจ้าหุ่นไม้นี้ยื่นกิ่งก้านมาทักทายเธอมากมาย ถ้าหากเธอไม่ตั้งใจต่อสู้ เธออาจจะถูกเล่นงานได้เฉินเสียนตั้งสติ โดยไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันอย่างไร แต่สัญชาตญาณของร่างกายนั้นเร็วกว่าที่คิด คาดไม่ถึงว่าจะจับหุ่นไม้เหมือนสายฟ้าแลบนี่คือความว่องไวแหละเฉียบแหลมที่ร่างกายเธอได้รับการฝึกมาอย่างดี887
กิ่งไม้เคาะตีเข้าไปที่แขนและขาของเธอ กระดูกของเฉินเสียนชาด้วยความเจ็บแต่การโจมตีที่แข็งแกร่งแบบนี้ ไม่ทำให้เธอถึงกับตายได้ กลับเป็นการทำให้เธอยิ่งฟาดฟันมากยิ่งขึ้นเสียงดังกระหึ่มของลมที่ปะทะกับหมัดและเท้าของเธอ เธอหายใจไม่ทัน มือถูกตีเป็นรอยแดง เหงื่อออกเต็มใบหน้า แต่ว่ายิ่งต่อสู้ยิ่งกล้าแกร่งจนสุดท้าย เฉินเสียนก็ไ
