บัดออกมาเบาๆ เขาสง่างามราวกับเทพบุตรแม้เฉินเสียนมองไม่เห็นว่าใบหน้าของเขาเป็นเช่นไรภายใต้หน้ากากผีชั่วร้ายแต่เธอได้กลิ่นไม้กฤษณาบนตัวเขาเขาไม่ใช่เหลียนชิงโจว แต่เป็นซูเจ๋อมังกรไฟที่อยู่ข้างหน้ากำลังโอ้อวดไปทั่วตลาด เฉินเสียนที่คึกคะนองอยู่เมื่อครู่ก่อน บัดนี้รู้สึกราวกับว่าตนเองพ่ายแพ้ไปแล้วสองแต้มอย่างไม่เป็นธรรม806
เสียงอึกทึกเหล่านั้นดูเหมือนว่าจะล่องลอยไปจากบริเวณรอบๆ ทำให้เธอมีความสงบและรู้ตัวขึ้นในทันใด“ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?”“ได้ยินว่ามาเทศกาลโคมไฟที่นี่คึกคักยิ่งนัก”“ท่านควรไปร่วมงานเลี้ยงในวังไม่ใช่หรือ?”“งานเลี้ยงในวังมีชีวิตชีวาเสียที่ไหนกันเล่า”หัวใจของเฉินเสียนข้างในสั่นไหว “ท่านสมรู้ร่วมคิดกับเหลียนชิงโจวมานานแล้วงั้นรึ? ”มันช่างบังเอิญอะไรเช่นนี้ บนถนน พบว่าเหลียนชิงโจวรออยู่บนทางแยกก่อนแล้วเฉินเสียนหันกลับไปมอง ตอนนี้เห็นแค่เหลียนชิงโจวเสียที่ไหน ยังมีเงาของอวี้เยี่ยนและแม่นมซุยด้วย มีเพียงเธอที่อยู่กับซูเจ๋อตามลำพังนี่คือสิ่งที่ซูเจ๋อกล่าวไว้ว่า เจอกันครั้งหน้างั้นหรือ?ซูเจ๋อกล่าว “แม้ไม่มีเขา ท่านยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ข้ามองตาเดียวก็ดูออก”เฉินเสียนกัดริมฝีปากตนเอง “อวดเก่ง ข้าสวมหน้ากาก ก็ไม่ต่างจากสตรีนางอื่น”นิ้วมือของซูเจ๋อปัดผ่านชายกระโปรงของเธอเบาๆ สัมผัสขลุ่ยไม้ไผ่ที่เอวของเธอเบาๆ “แต่สิ่งที่ท่านสวมอยู่ไม่เหมือนผู้ใดบนโลกใบนี้”เฉินเสียนก้มมอง ปรากฏว่าขลุ่ยไม
