คำพูดสักสิบคำ แต่เชื่อได้เพียงแค่ห้าคำเท่านั้น เฉินเสียนรู้สึกว่าไม่ว่าเขาจะพูดอะไร ก็ห้ามเก็บเอามาจริงจังทั้งนั้น ไม่อย่างนั้นสักวันจะถูกเขาจูงจมูกเป็นตัวตลกได้นอกจากข้อนี้แล้ว อย่างอื่นเขาก็ดีหมดจริงๆ แล้วทุกคนต่างก็คงไม่ได้จริงจัง เก็บไว้เป็นเพื่อนเล่นสนุก ใช้ฆ่าเวลา ก็ถือเป็นเรื่องสนุกอย่างหนึ่งเมื่อคิดแบบนี้แล้ว ลึกๆ ในใจเฉินเสียนก็แอบรู้สึกรอคอยขึ้นมา ฉากที่จะพบเจอซูเจ๋อในครั้งต่อไปหลังจากวันนั้นสุขภาพจิตใจของเฉินเสียนก็ดีขึ้นไม่น้อย เนื่องจากร่างกายที่ฟื้นฟูได้ดีหลังคลอดสิบวัน เธอก็สามารถออกมายืดเส้นยืดสายและออกกำลังกายตามความเหมาะสมอยู่ในสวน777
อวี้เยี่ยนก็คอยเตือนอยู่ข้างๆ : “องค์หญิง หลังคลอดแล้วต้องพักผ่อนหนึ่งเดือนนะเพคะ แต่นี่ยังไม่ถึงครึ่งเดือนเลย……”“หัวโบราณมาก ให้พักผ่อนหนึ่งเดือน พักจนป่วยน่ะสิ ออกมาสูดอากาศแบบนี้ มันดีต่อสุขภาพออก” เฉินเสียนยืนเท้าสะเอวอยู่ใต้ร่มไม้ แหงนหน้าสูดอากาศมองแสงแดดของสารทฤดูสาดส่องผ่านร่มไม้เป็นสีทองทั้งพุ่มแม่นมซุยพูดขึ้นว่า : “อวี้เยี่ยน นานๆ ทีองค์หญิงจะทรงอารมณ์ดีแบบนี้ตามใจองค์หญิงไปเถอะ”อวี้เยี่ยนมองไปยังเฉินเสียน พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “สุขภาพจิตใจขององค์หญิงดีขึ้น แต่ร่างกายกลับผอมบอบบางกว่าเมื่อก่อนมาก ต้องบำรุงร่างกายเสียหน่อยแล้ว”อวี้เยี่ยนพึ่งสังเกตเห็นว่าก่อนหน้านี้เฉินเสียนมักจะชอบเล่นลูกดอกอยู่เสมอแต่ตอนนี้กลับเปลี่ยนจากลูก
