้าดูเฉินเสียนอยู่นานเขามองมือที่ทั้งเรียวสวยและเรียบเนียนซึ่งวางราบอยู่ข้างลำตัว จากนั้นจึงเอื้อมไปประสานนิ้วกับนิ้วของเธอ ค่อยๆ ดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างนุ่มนวลเดิมทีเฉินเสียนรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ แต่ต่อมาทุกอย่างก็สงบลง ดูเหมือนเธอจะตกลงไปในสถานที่ที่อบอุ่นและค้นพบท่านอนที่สบายเธอเอียงศีรษะเล็กน้อย มีผ้าที่นุ่มสบายรองแก้มให้เธอหนุน กลิ่นหอมจางๆของไม้กฤษณาลอยมากระทบจมูกจนทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยเพื่อให้เธอนอนหลับสบาย เขาสามารถอยู่ในอิริยาบถนี้ได้ตั้งแต่เที่ยงคืนจวบจนกระทั่งฟ้าสาง723
เมื่อซูเจ๋อจากไป เทียนที่อยู่ในเชิงเทียนก็ดับลงและหลงเหลือไว้เพียงนํ้าตาเทียนสีขาววันต่อมาอวี้เยี่ยนตื่นตั้งแต่เช้าตรู่ นางรู้สึกมีชีวิตชีวามากหลังจากนอนหลับอย่างเต็มอิ่มตลอดทั้งวันตอนนี้ท้องฟ้ายังไม่สว่างนัก นางไปที่ห้องของเฉินเสียนและเห็นว่าแม่ลูกยังคงหลับอยู่ทั้งคู่ จากนั้นจึงเอื้อมมือไปแตะหน้าผากของเฉินเสียน เมื่อพบว่าอุณหภูมิร่างกายดูเหมือนจะกลับเป็นปกติ นางก็อดดีใจไม่ได้นางกับแม่นมซุยยุ่งมือเป็นระวิงตลอดทั้งเช้าเมื่ออวี้เยี่ยนดูแลเฉินเสียน แม่นมซุยก็ให้นมเด็กแม่นมซุยพยายามทำให้เด็กร้องอีกครั้ง แต่เขาก็ยังไม่ร้องในตอนบ่ายแม่นมซุยมีเวลาว่าง ดังนั้นนางจึงออกไปนอกสวนสระวสันตฤดูเพื่อทำความคุ้นเคยกับจวนแม่ทัพ พร้อมกันนั้นก็ถือโอกาสหาข่าวไปด้วยว่าช่วงสองสามวันที่ผ่านมาเกิดอะไรขึ้นแม่นมซุยคุยเก่งมาก ถึงแม้จ
