ิ่วเหมยอู่! ถ้านางถูกวางยาพิษจริงๆ นางคงตายไปนานแล้ว! ทำไมท่านถึงไม่เชื่อข้า อย่างน้อยแค่เชื่อข้าครั้งนี้สักครั้งก็พอ!”เธอตะโกนใส่เขาว่า “ถ้านางตาย ข้าจะจ่ายมันด้วยชีวิตไม่ดีรึ! ข้ากับลูกยอมตายไปพร้อมกับนาง!” เธอเริ่มหมดแรง “แต่ตอนนี้ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้…”เธอหลบอยู่ใต้ชายคา รู้สึกเหน็บหนาวไปถึงกระดูกแต่ฉินหรูเหลียงไม่ปล่อยเธอไป“ฉินหรูเหลียง ท่านจะเนรคุณต่อคนที่ช่วยชีวิตท่านแบบนี้ไม่ได้ ข้าช่วยชีวิตท่านไว้ ข้ารักษาอาการบาดเจ็บให้ท่าน…”ร่างของเธอแนบชิดอยู่กับผนัง เธอพยายามเต็มที่ที่จะถอยหนีแต่เธอหยุดมันไม่ได้ ฉินหรูเหลียงค่อยๆ เอื้อมมือมาที่ท้องของเธอ“ฉินหรูเหลียง อย่าทำให้ข้านึกเสียใจที่คิดผิดช่วยชีวิตของท่านไว้…”“จิ้งเสียน ข้าขอโทษ”ทันทีที่ฝ่ามือของเขาเอื้อมมาสัมผัส เฉินเสียนก็ตอบสนองตามสัญชาตญาณเธอคว้าปิ่นปักผมและแทงลงไปที่มือซึ่งเต็มไปด้วยความชั่วร้ายของฉินหรูเหลียง702
อย่างสุดแรงเกิด อยากจะแทงเขาให้ทะลุ เจาะเขาให้พรุนเหมือนเม่น ทำให้เขาเลือดไหลเหมือนกับเธอ ให้พรุนไปทั้งตัว!เธอทำแบบนั้นลงไปจริงๆ แต่ดูเหมือนฉินหรูเหลียงจะไม่รู้จักกับความเจ็บปวดปิ่นปักผมแทงเข้าไปทั่วทั้งมือของเขาไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง เลือดแดงฉานไหลนองเต็มฝ่ามือทว่าก็ยังขัดขวางความรุนแรงและโหดเหี้ยมของเขาไม่ได้ มือของเขาที่กวาดอยู่บนหน้าท้องที่นูน เขาบีบกดลงไปอย่างแรงณ เวลานั้นเฉินเสียนเกือบจะคิดว่าวิญญาณของตัวเ
