้องได้พึ่งพาใบหน้าของบ่าวรับใช้จึงได้รอดมาได้?หลังจากที่เฉินเสียนจากไป ฉินหรูเหลียงเรียกแม่เฒ่าที่คอยปรนนิบัติเข้ามาถามว่า “ข้าหลับไปนานแค่ไหน?”แม่เฒ่าถอนหายใจ แล้วพูดว่า “ท่านแม่ทัพหลับไปตั้งหลายวัน วันนั้นที่กลับมาท่านได้เป็นลมล้มลงไป บาดแผลก็หนักมากทั้งยังไข้ขึ้นสูงไม่หยุด แม้แต่หมอก็ยังหมดหนทาง แม่บ้านจ้าวทนไม่ได้จึงไปขอร้องให้องค์หญิงมาช่วย องค์หญิงก็ยุ่งทั้งคืนถึงทำให้อาการของท่านคงที่ได้”ฉินหรูเหลียงเงียบไม่พูดอะไร635
แม่เฒ่ายังพูดอีกว่า “ยาของท่านหมอก็ไม่ต่างจากยาทั่วไปมากนัก แต่คาดไม่ถึงว่าหลังจากองค์หญิงมาจัดยาให้ใหม่อีกครั้ง อาการบาดเจ็บถึงได้ทุเลาลง”แม่เฒ่าอยากจะบอกสิ่งดีๆ ของเฉินเสียน “วันที่ท่านหมดสติไป องค์หญิงได้ดูแลท่านอย่างยากลำบาก องค์หญิงถึงแม้ปากแข็ง แต่ก็ใจอ่อน และพระองค์ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง…..”เหอะๆ ถ้าเฉินเสียนถอดเสื้อผ้าฉินหรูเหลียงออกไปและปล่อยให้สาวใช้ดูจนสะใจ โรยยาผงราวกับโรยเถ้ากระดูกอย่างไรอย่างนั้น ทั้งยังตบหน้าเขาเพื่อให้เข้ากินยาได้และอีกมากมาย ก็ถือว่าพระองค์ทำทุกอย่างด้วยตัวเองแต่ว่าเรื่องพวกนี้แม่เฒ่าจะกล้าพูดได้อย่างไร พ่อบ้านได้สั่งไว้ว่าเรื่องที่มีความเกี่ยวกับผลกระทบด้านลบขององค์หญิงอย่าพูดต่อหน้าท่านแม่ทัพโดยเด็ดขาดหากอยากจะพูดก็ได้เพียงแค่ชมเชยอย่างสุดแรงเกิดฉินหรูเหลียงถาม “นางยังรู้เรื่องด้านการแพทย์?”แม่เฒ่าตอบ “จากที่ฟังแม่บ้านจ้าวพูด อ
