ดถึงเรื่องนี้ เฉินเสียนก็อารมณ์ดีขึ้นไม่ว่าอย่างก็ตามก็ไม่มีอะไรทำแล้ว ดังนั้นเฉินเสียนจึงเกิดฉุกคิดมาได้อย่างฉับพลัน และได้รับปากที่จะไปที่เรือนหลักเพื่อป้อนยาให้กับฉินหรูเหลียงบ่าวรับใช้ในจวนต่างดีอกดีใจที่เห็นพวกเขาทำสำเร็จ หากใช้ประโยชน์จากระยะเวลาการรักษาแม่ทัพ สามารถอยู่ตามลำพังกับองค์หญิงแล้วเกิดมีความรู้สึกดีต่อกันได้ทุกคนก็มีความสุข629
ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่รู้ว่าความคิดของเฉินเสียนคืออะไรหลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จ เฉินเสียนให้อวี้เยี่ยงนำคีมเหล็กไปด้วยจากนั้นก็ไปที่เรือนหลักอย่างมีความสุขอวี้เยี่ยนกังวล “องค์หญิง ข้าว่าอย่าทำเลยเพคะ……จะถอนฟันท่านแม่ทัพแล้วท่านแม่ทัพเกิดรู้เข้าจะทำเยี่ยงไร?”เฉินเสียนหรี่ตาลง “เจ้าคิดว่าแม่ทัพฟันหายไปสองซี่ ยังจะมีศักดิ์ศรีอะไร?”อวี้เยี่ยนนึกถึงภาพนั้น ก็อดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้เฉินเสียนได้หยิกแก้มกลมๆ ของอวี้เยี่ยนและพูดว่า “นี้ก็ไม่ใช่ว่าเราจะไปทำเรื่องไม่ดี นี้คือไปช่วยท่านแม่ทัพนะ ใครบอกให้เขากัดฟันตลอด บ่าวรับใช้ก็ป้อนยาไม่ได้ ก็ให้องค์หญิงอย่างข้าถอนฟันหน้าของเขาก็ไม่สะดวกขึ้นรึ และนี้ก็คือคิดเพื่อสุขภาพของเขา”อวี้เยี่ยนอยู่ๆ ก็คิดว่ามีเหตุผลเหมือนกันเมื่อถึงเรือนหลัก ยาก็ได้วางไว้ให้เย็นที่โต๊ะข้างฉินหรูเหลียง ฉินหรูเหลียงยังนอนอยู่บนเตียงไม่ขยับเหมือนเดินสีหน้าของเขาซีดเผือด ตอนนี้หลับตาทั้งสองข้างเส้นผมสยายอยู่ที่หมอนลักษณะใบหน้าดู
