ละครั้ง มันเชื่องช้าและเป็นจังหวะจนกระทั่งเฉินเสียนยืนอยู่ข้างเขา หลุบตามองเหตุการณ์ที่เขาถูกลงโทษผมสลวยดั่งเส้นไหมลู่ลงบนไหล่ของเขา เขาเม้มริมฝีปากหอบหายใจแรงโดยไม่เปล่งเสียงออกมาสักนิด มีรอยปริแตกของผิวหนังไปทั่วทั้งกาย กระนั้นแล้วไม้พลองยังฟาดลงบนกายเขาและยังทิ้งรอยแดงไว้อย่างเห็นได้ชัดเขาไม่ได้แข็งแกร่ง แต่กระดูกเขาก็ยังแข็งแกร่งกว่าไม้พลองนี้องครักษ์ทำการลงโทษอย่างเที่ยงธรรมโดยไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น นี้เป็นพระราชโองการของจักรพรรดิ พวกเขาไม่กล้าอ่อนข้อให้เฉินเสียนมองอยู่สักพัก ทันใดนั้นก็รู้สึกว่ารอยแผลเป็นภายใต้แสงจันทร์ของฉินหรูเหลียงนั้น พลันมีส่วนคล้ายความเศร้าอึมครึมและหนาวเย็นในยามคํ่าคืนยังไม่ถึงหกสิบไม้พลอง ฉินหรูเหลียงก็ไม่แกร่งได้เหมือนตอนแรกเริ่มแล้วฉินเสียนตาวาวเมื่อเห็นทั้งแผ่นหลังของเขามันมีรอยเลือดสีแดงกํ่าซึมออกมารอจนโบยครบหกสิบไม้พลองก็ยังเหลืออีกห้าสิบโบยถึงจะครบบทลงโทษที่เขาจะได้รับ603
ขณะนั้นมีร่างหนึ่งวิ่งโซซัดโซเซอยู่ที่สนามจัตุรัส กระโปรงบางพลิ้วไหวไปตามสายลมราวกับผีเสื้อที่กำลังกางปีกนางทั้งวิ่งทั้งร้องไห้เฉินเสียนหันไปมอง คนที่วิ่งมาในตอนที่สายแล้วคือหลิ่วเหมยอู่ก่อนหน้านั้นนางคุกเข่าอยู่ที่ท้องพระโรงจนหมดสติ ฉินหรูเหลียงไม่ได้เข้าไปช่วยเหลือนาง เขามุ่งตรงมารับการลงโทษเลย ตอนนี้นางมาได้ถูกเวลาพอดี ทันพอที่จะได้เห็นสถานการณ์ที่เวทนาที่สุดของฉินหรูเหลียงเฉ
