ือเซียงซั่นนะเจ้าคะ หรือว่านายหญิงจะยอมให้เซียงซั่นยึดพื้นที่ว่างเข้าไปใกล้ท่านแม่ทัพตอนที่ท่านกับองค์หญิงทะเลาะกันไปทะเลาะกันมาหรือเจ้าคะ?”เมื่อสติจากคำพูดนั้น หลิ่วเหมยอู่ตะลึงไปเซียงหลิงกล่าว “ดังนั้นที่บ่าวบังอาจถามนายหญิงนั้น ทะเลาะกับองค์หญิงสำคัญหรือว่าแย่งท่านแม่ทัพกลับมาสำคัญกว่ายังไงล่ะเจ้าคะ”หลิ่วเหมยอู่ตระหนักได้ว่า “ใช่ เจ้าพูดถูก นังสารเลวเซียงซั่น เสียโฉมแล้วยังกล้าไปล่อลวงท่านแม่ทัพ ข้าไม่มีทางปล่อยนางไปแน่ๆ ไม่มีทางให้นางทำสำเร็จ!”เซียงซั่นก็แค่ขยะ! นกกระจอกน้อยตัวหนึ่งคิดจะเอาตัวเองเป็นหงส์!หลิ่วเหมยอู่นอนไม่หลับตลอดทั้งคืน ในตอนรุ่งสางถึงจะผล็อยหลับไป และในวันรุ่งขึ้นสีหน้าก็ดูซีดเซียวเมื่อคืนนี้ฉินหรูเหลียงนั้นไม่มีสติ และหลังจากเรื่องจบแล้วทำใจให้สงบนิ่งแล้วรู้สึกเสียใจเล็กน้อยทั้งหมดเกิดจากการเต้นรำเมื่อวานนี้384
แต่เซียงซั่นยังเด็กอยู่ และเมื่อคืนนี้ก็ถูกทำให้ทรมานพอตัวอยู่ ครั้งที่แล้วฉินหรูเหลียงไม่มีสตินัก คราวนี้เขารู้ว่าเป็นเซียงซั่นแต่ก็ยัง….. ดังนั้นแม้ฉินหรูเหลียงจะโกรธแต่ไม่ควรระบายอารมณ์ต่อเซียงซั่นครึ่งคืนหลัง ฉินหรูเหลียงส่งเซียงซั่นกลับไปและตัวเองก็นั่งในศาลาเพื่อสงบสติอารมณ์อยู่ครึ่งค่อนคืนใกล้รุ่งสาง เขาถึงจะกลับเรือนไปงีบสักเล็กน้อย เปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมไปวัดเมื่อผ่านสวนดอกพุดตาน ฉินหรูเหลียงก็หยุดเท้าลง แล้วเข้าไปดูสักหน่อยเซียงหลิงอยู่ข้างนอ
