้นที่ปกป้องเจ้าได้ หากเจ้าต้องการหักหลังข้าอย่างเซียงซั่น จุดจบของเจ้าจะน่าเวทนายิ่งกว่าเซียงซั่น อย่างไรแล้วจะทำร้ายบุตรองค์หญิง นั่นคืออาชญากรรมร้ายแรงกระทบกระเทือนทั้งครอบครัว”ถึงแม้ทุกอย่างที่นางทำล้วนมาจากคำสั่งปลุกระดมจากหลิวเหมยอู่ แต่หากเรื่องแดงขึ้นมา นางก็ยากที่จะหลบหนีจากความโชคร้ายเรื่องราวมาถึงตอนนี้ นางกับหลิ่วเหมยอู่ก็ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันแล้ว324
เซียงหลิงหัวใจหนักอึ้ง นางไม่มีทางเลือกอื่น จึงต้องกล่าวว่า “บ่าวจะไม่หักหลังนายหญิงเด็ดขาดเจ้าค่ะ!”แต่อีกไม่นาน หลิ่วเหมยอู่ก็ไม่สงบทุกคืนไม่รู้ว่าแมวมาจากที่ใด เมื่อถึงเวลากลางคืน ก็กระโดดขึ้นไปชายคาละแวกนั้นยืนอยู่บนชายคาและร้องอย่างรุนแรงหลิ่วเหมยอู่ฝันร้ายครั้งแล้วครั้งเล่า รู้สึกจิตใจกระสับกระส่ายตลอดทั้งวันฉินหรูเหลียงสั่งคนในจวน หากตอนกลางคืนมีแมวปรากฏตัว ให้ฆ่าทิ้งเสียหมดต่อมาผู้ที่เลี้ยงแมวละแวกนั้นต้องเฝ้าดูแมวของตนอย่างใกล้ชิด เกรงว่าจะโชคร้ายไปด้วยเรื่องพวกนี้อวี้เยี่ยนและแม่บ้านจ้าวเดิมทีไม่ได้ตั้งใจจะบอกเฉินเสียนในช่วงกลางคืน เฉินเสียนพิงหัวเตียง ขณะที่อวี้เยี่ยนกำลังป้อนยาให้นาง เธอก็กระซิบเสียงเบา “ไม่กี่คืนก่อนข้าได้ยินเสียงแมวร้องละแวกนี้ ทำไมคืนนี้ไม่มีแล้ว? ”อวี้เยี่ยนเงียบก่อนกล่าวขึ้น “องค์หญิงรักษาสุขภาพอย่างสบายใจเถิดเพคะตอนกลางคืนไม่มีเสียงแมวร้องจะได้หลับสนิท”เฉินเสียนกล่าว “แต่ได้ยินเสียงร้องนั้น ข้
